FANDOM


BTR-70 (ros. БТР-70) - kołowy transporter opancerzony konstrukcji radzieckiej, następca transportera BTR-60.

Btr 70

Transporter opancerzony BTR-70.

W połowie lat 60-tych w czasie gdy w służbie pozostawał transporter BTR-60 zaczęto myśleć o jego następcy, miał być on podobnie jak poprzednik zbudowany w układzie jezdnym 8X8, posiadać zdolność pływania oraz mieć poprawione ogólne parametry operacyjne. Prace nad nowym pojazdem były prowadzone pod kierownictwem Igora Mukhina na bazie transpotera BTR-60PB zachowując większość jego cech konstrukcyjnych. W stosunku do poprzednika całkowicie przeprojektowano dolną część kadłuba, zastosowano lepszy i mocniejszy pancerz oraz mocniejsze silniki.

Transporter BTR-70 posiadał niezależne zawieszenie z napędem na wszystkie koła z regulowanym w zależności od warunków drogowych ciśnieniem powietrza w oponach. Całkowicie zamknięty kadłub pancerny został podzielony na trzy przedziały: przedni dowódczy mieszczący dwa miejsca dla dowódcy i kierowcy-mechanika, środkowy desantowy mieszczący 8 osób desantu i tylni napędowy w którym umieszczono dwa nowe silniki gaźnikowe, sprzęgło i manualną skrzynię biegów zamontowane na wspólnej ramie oraz dwa zbiorniki paliwa. Przedział ten jest odzielony pancerną płytą od przedziału desantowego co zapewnia załodze duży poziom bezpieczeństwa. Płyta posiada luki zapewniające dostęp do silnika bez konieczności opuszczania pojazdu. Dzięki zastosowaniu zamkniętego i hermetycznego kadłuba transporter mógł operować w terenie skażonym bronią masowego rażenia (ABC). Na wyposażenie standartowe składała się radiostacja R-123M umieszczona w przedziale dowódczym na prawo od miejsca dowódcy oraz interkom R-124 zapewniający łączność wewnętrzną między członkami załogi.
Węgry BTR-70

BTR-70 Armii Węgierskiej

Prototyp nowego transportera oznaczony jako GAZ-50 był gotowy w 1970 roku. Uzbrojony był on w obrotową wieżę identyczną z BMP-1 i BMD-1Jej skomplikowana konstrukcja mieszcząca armatę 73 mm, automat ładowania, karabin maszynowy i wyrzutnię ppk wpłynęła jednak poważnie na koszt całego pojazdu. Dlatego postanowiono wykorzystać wieżę sprawdzoną w transporterze BTR-60PB oraz wozie rozpoznawczo-patrolowym BRDM-2W dwa lata później w 1972 roku przyjęto go na uzbrojenie Armii Radzieckiej jako BTR-70. Produkcję seryjną nowego wozu uruchomiono w 1976 roku w fabryce Gorkowskij Awtomobilnyj Zawod (GAZ), w 1981 roku produkcję przeniesiono do Arzamaskiej Fabryki Maszyn (AFM).

10955334

Jeden z muzealnych BTRów-70

Transporter BTR-70 zaczął wypierać BTR-60 z jednostek piechoty zmotoryzowanej. Po niedługim okresie czasu przeszedł swój chrzest bojowy podczas wojny w Afganistanie gdzie był oceniany znacznie lepiej niż jego poprzednik BTR-60 głównie za zwiększony zasięg i moc pojazdu, ale zdarzały się również uwagi krytyczne. Za największe wady uznano skomplikowany układ napędowy składający się z dwóch silników, co zwiększało prawdopodobieństwo awarii, małe rozmiary włazów, które utrudniały opuszczanie pojazdu oraz niski kąt podniesienia uzbrojenia utrudniający w sposób istotny zwalczanie celów położonych na stokach gór. Wadą było również to, że mieścił on o połowę mniej żołnierzy niż BTR-60 (ośmiu zamiast czternastu) co akurat rekompensowano ilością wozów. W efekcie krytycznych uwag pod koniec lat 70-tych zaczęto wyposażać transporter w nowe wieże o zwiększonym kącie podniesienia uzbrojenia co pozwoliło razić położone wyżej cele. Zaczęto również projektować następcę, transporter opancerzony BTR-80, który uzupełniał poprzednika w działaniach w Afganistanie. BTR-70 był również produkowany na licencji w Rumunii (SRR) jako TAB-77.
BTR-70 Belarus 2

Transporter opancerzony BTR-70 w barwach armii Republiki Białorusi

Informacje

Dane podstawowe:

Dane techniczne:

  • Uzbrojenie: sprzężone ze sobą wkm KPWT kal. 14,5 mm oraz km PKT kal. 7,62 mm zamontowane w wieży.
  • Silnik: 2 gaźnikowe ZMZ-490 o mocy 120 KM każdy
  • Skrzynia biegów: 5-biegowa, manualna
  • Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych, grubość: 8-10 mm
  • Długość: 7,53 m
  • Szerokość: 2,80 m
  • Wysokość: 2,32 m
  • Prześwit: 0,47 m
  • Masa własna: ...
  • Masa całkowita: 11 500 kg
  • Prędkość maks.: 80 km/h (na szosie), 10km/h (na wodzie)
    Ukraiński BTR-70

    Transporter opancerzony BTR-70 ukraińskiego kontyngentu wojskowego w czasie inwazji NATO na Jugosławię

  • Zasięg: 600-700 km
  • Zapas paliwa: 290 l

Wersje:

  • BTR-70 - wersja podstawowa.
  • BTR-70M - wersja zmodernizowana BTR-70. Wyposażona w silnik wysokoprężny Kamaz-7403 o mocy 260 KM, w miejsce dwóch benzynowych.
  • BTR-70KSzM - wersja dowódczo-sztabowa.
  • BTR-70MS - wóz łączności radiowej. Wyposażony m.in. w dodatkowe radiostacje.
  • BTR-70DI (BTR-7) - opracowana na Ukrainie wersja zmodernizowana BTR-70.
  • BTR-70M-A1 - opracowana w Białorusi (RB) wersja zmodernizowana. Wyposażona w dwa silniki wysokoprężne o mocy 136 KM każdy w miejsce dwóch benzynowych, nową wieżę wyposażoną w działko BM-30 kal. 30 mm oraz klimatyzację o mocy 10 kW.
  • MTP-70 (MTP-K) - opracowany na Białorusi (RB) wóz pogotowia technicznego. Uzbrojony w km PKT kal. 7,62 mm i wyposażony w wyciągarki oraz urządzenia dźwigowe o udźwigu 1,5 t. Załoga 4 osoby.

Wersje licencyjne:

  • TAB-77 - wersja produkowana na licencji w Rumunii.

Użytkownicy:

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 19:25, kwi 14, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.