FANDOM


(Partie polityczne:)
Linia 21: Linia 21:
 
*Jednostka monetarna: Boliviano
 
*Jednostka monetarna: Boliviano
 
===Partie polityczne:===
 
===Partie polityczne:===
*
+
*<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Ruch na rzecz Socjalizmu (MaS)</span>
  +
 
===Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:===
 
===Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:===
 
===<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Armia:</span>===
 
===<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Armia:</span>===

Wersja z 17:05, paź 31, 2013

Republika Boliwii (RB) - socjalistyczne państwo w środkowej części Ameryki Południowej.
Coat of arms of Bolivia.svg

Godło Republiki Boliwii (RB)

Flag of Bolivia.svg

Flaga Republiki Boliwii (RB)

Boliwia graniczy na zachodzie z Chile i Peru, na północy i wschodzie z Brazylią, a na południu z Paragwajem i Kolumbią. Boliwia podzielona jest na 9 departamentów, które dzielą się na prowincje.

Boliwia to jeden z dwóch krajów Ameryki Południowej bez dostępu do morza (straciła go w 1884 roku). Boliwia jest jest średnio zróżnicowana pod względem ukrztałtowania powierzchni. Na zachodzie kraju wznoszą się góry, wraz z przesuwaniem się na wschód teren się obniża. Pasmo Andów o szerokości ok. 600 km, składa się z trzech głównych łańcuchów Koldyriery Wschodniej z najwyższym szczytem kraju Sajama (6520 m n.p.m.), Kordyliery Środkowej oraz Kordyliery Zachodniej. Pomiędzy Kordylierami Zachodnią i Środkową rozciąga się płaskowyż AltiplanoNa wschód teren opada przechodząc w przedgórze Yungas i w końcu w Nizinę Boliwijską. Na południowym wschodzie kraju leży część Gran Chaco, a na północy rozciąga się obszar Niziny Amazonki. Największe rzeki Boliwii to Mamoré, Beni i Guaporé. Na płaskowyżu Altiplano znajdują się bezodpływowe jeziora (Titicaca oraz Poopo) stanowiące atrakcję turystyczną.

Naturalną szatę roślinną kraju stanowią pokrywające 50,7% powierzchni wilgotne lasy równikowe z drzewami chinowymi i paprociami drzewiastymi. Na nizinach Boliwii panuje klimat podrównikowy, na przedgórzu klimat kontynentalny wilgotny, natomiast w Andach kontynentalny suchy.
Evo morales big

Prezydent Republiki Boliwii Evo Morales Ayma

Tereny obecnej Boliwii zamieszkane były przez kultury prekolumbijskie od około 20 000 lat. Pierwszą z wysoce rozwiniętych była kultura Tiahuanaco, która rozwinęła się na południowym wybrzeżu jeziora titicaca około II wieku p.n.e. W XV wieku terytorium ludu Ajmara zostało podbite i włączone w obręb Państwa Inków. W XVI wieku hiszpańscy konkwistadorzy pod wodzą Francisco Pizarro dokonali podboju terenów obecnej Boliwii. Jako Górne Peru zostały one włączone do nowo powstałego Wicekrólestwa Peru, a następnie do Wicekrólestwa La Platy. Nazwa państwa, nadana mu po oderwaniu w ramach ruchu narodowo-wyzwoleńczego od Peru pochodzi od nazwiska przywódcy tegoż ruchu Simona Bolivara. W 1884 roku na mocy traktatów pokojowych kończących tzw. Wojnę o saletrę, Boliwia straciła dostęp do Oceanu Spokojnego, co miało duży wpływ na jej późniejszą sytuację gospodarczą. Po kolejnej wojnie, tym razem z Brazylią, w 1903 roku utraciła kauczukodajny region Acre. W latach 1932-1935 toczyła Wojny o Chaco, w wyniku których Boliwia straciła na rzecz sąsiedniego Paragwaju 2/3 spornego terytorium. W 1952 roku radykalnie lewicowy Narodowy Front Rewolucyjny (MNR) - powstały w 1941 roku mając poparcie Komunistycznej Partii Boliwii przejął na drodze rewolucji władzę w kraju utrzymując ją do 1964 roku. Od razu po rewolucji przeprowadzono szereg radykalnych reform społecznych poprawiających los obywateli, upaństwowiono kopalnie i zaczęto przeprowadzać reformę rolną ziemi pozostającej przed rewolucją w rękach wąskiej grupy najbogatszych obywateli kraju. Kres reformom i budowie socjalizmu położył zamach stanu w 1964 roku przeprowadzony przez juntę wojskową, która następnie rozbiła ruchy polityczne i związkowe. W 1967 roku dyktatura wojskowa pokonała marksistowską partyzantkę (Armię Wyzwolenia Narodowego) założoną przez wybitnego argentyńskiego lekarza i rewolucjonistę Ernesto "Che" Guevarę. MNR odzyskał krótko władzę w latach 1969-1971, lecz nie zdołał jej utrzymać. Po okresie kolejnej wojskowej dyktatury w latach 1971-1978 w roku 1982 nastąpił na skutek masowych powstań powrót demokracji i władzę ponownie odzyskał Narodowy Front Rewolucyjny sprawujący władzę do 1989 roku, następnie władzę objęła koalicja Ruchu Lewicy Rewolucyjnej (MIR) oraz Narodowej Akcji Demokratycznej (ADN) kontynująca kierunek obrany przez MNR. Na przestrzeni lat 90-tych i początku nowego wieku rządy zmieniały się kilkukrotnie i zaczęto wprowadzać reformy rynkowe, prywatyzację niektórych przedsiębiorstw, wprowadzono obcy, głównie amerykański kapitał i wpuszczono koncerny, które zaczęły eksploatować złoża naturalne Boliwii (głównie gazu). Wzrastające nierówności i wyzysk społeczeństwa prowadzony przez prywatny kapitał i koncerny wywołał masowe protesty, które doprowadziły do poddania się do dymisji prezydenta Mesy i jego prokapitalistycznego zaplecza politycznego. W 2006 roku nowym prezydentem Boliwii został jeden z organizatorów i przywódców protestów, przewodniczący Ruchu na rzecz Socjalizmu (MaS) Evo Morales Ayma. Już w kampanii wyborczej zapowiadał on antykapitalistyczną rewolucję i powrót do gospodarki państwowej. Słowa dotrzymał i zaraz po objęciu urzędu wspólnie z byłym (zmarłym w 2013 roku) prezydentem Wenezueli (BRW) Hugo Chavezem oraz prezydentem Kuby (RK) Fidelem Castro utworzył antyamerykański front oparty na bogactwie surowców naturalnych, wydał dekrety o upaństwowieniu przemysłu gazowego i naftowego oraz zerwał rokowania o wolnym handlu z Unią Europejską (UE) oraz Stanami Zjednoczonymi (USA), przeprowadził też kolejną w dziejach Boliwii reformę rolną oddając ziemię pod uprawy biednym chłopom pochodzenia indiańskiego oraz metyskiego, co znacznie poprawiło poziom życia obywateli oraz obniżyło poziom bezrobocia i ubóstwa w kraju. Przysporzyło mu to wrogów wśród byłej bogatszej części społeczeństwa oraz wśród rządu Stanów Zjednoczonych, który utracił swoje wpływy polityczno gospodarcze w tym regionie Ameryki Południowej. Obecnie po wyborze na kolejną kadencję Evo Morales kontynuuje wspólnie z przywódcami Kuby - Raulem Castro oraz Wenezueli - Nicolasem Maduro budowę socjalizmu XXI wieku (tzw. rewolucja boliwariańska) stanowiąc inspirację dla kolejnych państw Ameryki Południowej do walki o wyzwolenie spod północnoamerykańskiej dominacji militarnej oraz politycznej w tym regionie oraz do przemian mających za cel obalenie niesprawiedliwego kapitalizmu.

Podstawą upaństwowionej gospodarki jest przemysł wydobywczy oraz rolnictwo. Największym towarem eksportowym jest cyna, cynk oraz gaz ziemny. Ponadto gaz ziemny w pełni zaspokaja potrzeby krajowe w tym elektrownie gazowe produkujące energię elektryczną. W Boliwii wydobywa się również złoto, srebro, cynk, miedź i ołów.

Informacje

Dane podstawowe:

  • Język urzędowy: hiszpański i 36 języków lokalnych
  • Stolica: La Paz - oficjalna, Sucre - konstytucyjna
  • Ustrój polityczny: republika socjalistyczna
  • Głowa państwa: prezydent Evo Morales Ayma
  • Powierzchnia: 1 098 580 km² (28. miejsce na świecie)
  • Liczba ludności: 11 503 735 (75. miejsce na świecie)
  • Jednostka monetarna: Boliviano

Partie polityczne:

  • Ruch na rzecz Socjalizmu (MaS)

Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:

Armia:

Armia Republiki Boliwii liczy około 31,5 tys. żołnierzy. Składają się na nią siły lądowe (25 tys.żołnierzy), siły powietrzne (3tys. żołnierzy) i marynarka wojenna (3,5tys. żolnierzy). Ponadto oddziały paramilitarne liczą 37 100 osób. Powszechna służba wojskowa trwa 12 miesięcy.

Sprzęt i uzbrojenie wojska Boliwii:

Biografie:

Galeria:

Michał Iljin (dyskusja) 17:08, wrz 2, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.