FANDOM


Linia 1: Linia 1:
Demokratyczna Republika Konga (DRK), dawniej: Zair - państwo w Afryce Środkowej z niewielkim dostępem do Morza.[[Plik:Coat_of_arms_of_the_Democratic_Republic_of_the_Congo.svg.png|thumb|200px|Godło Demokratycznej Republiki Konga]]
+
Demokratyczna Republika Konga (DRK), dawniej: Zair - państwo w Afryce Środkowej z niewielkim dostępem do Oceanu Atlantyckiego.[[Plik:Coat_of_arms_of_the_Democratic_Republic_of_the_Congo.svg.png|thumb|200px|Godło Demokratycznej Republiki Konga]]
   
 
[[Plik:Flag_of_the_Democratic_Republic_of_the_Congo.svg.png|thumb|200px]]
 
[[Plik:Flag_of_the_Democratic_Republic_of_the_Congo.svg.png|thumb|200px]]
   
DRK graniczy z [[Kongo (RK)]], Republiką Środkowoafrykańską, [[Uganda|Ugandą]], [[Rwanda|Rwandą]], [[Sudan Południowy|Sudanem Południowym]], [[Angola (LRA)|Ludową Republiką Angoli (LRA)]] i [[Zambia|Zambią]]. DRK<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> podzielona jest na 11 prowincji.</span>
+
DRK graniczy od zachodu z [[Kongo (RK)|Republiką Kongo (RK)]], od północy z [[Republika Środkowoafrykańska|Republiką Środkowoafrykańską]] i [[Sudan Południowy|Sudanem Południowym]], od wschodu z [[Uganda|Ugandą]], [[Burundi]], [[Rwanda|Rwandą]] i [[Tanzania (ZRT)|Tanzanią (ZRT)]], natomiast od południa z [[Zambia|Zambią]] i [[Angola (LRA)|Ludową Republiką Angoli (LRA)]]. DRK<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> podzielona jest na 11 prowincji.</span>
   
 
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W przeszłości DRK była kolonią [[Belgia|belgijską]], niepodległość proklamowano 30 czerwca 1960 roku.</span>
 
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W przeszłości DRK była kolonią [[Belgia|belgijską]], niepodległość proklamowano 30 czerwca 1960 roku.</span>
Linia 9: Linia 9:
 
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Historia:</span>
 
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Historia:</span>
   
Do 1960 roku DRK była kolonią belgijską niezbyt przygotowaną na samodzielność. Jej pierwszy prezydent Patrice Lubumba został zamordowany w zbuntowanej prowincji Katanga. Po opanowaniu kryzysu w 1965 roku władze przejął Mobuto Sese Seko. Mobuto mimo że wyprowadził ojczyznę z kryzysu został dyktatorem. W Kongu rozpowszeniła się korupcja i bieda. W 1996 roku we wschodniej części Konga wybuchła rebelia dowodzona przez Laureanta Kabile. W wojnie domowej uczestniczyły także inne kraje w regionie (m.in [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Uganda Uganda]). Po zdobyciu stolicy kraju Kinszasy dyktator uciekł do Maroka gdzie zmarł w 1997 roku. Po przejęciu władzy przez Kabile nastąpiła chwila stabilizacji dla konga. Lecz nowy rząd zdobywał przeciwników. Laureant Kabila został zabity przez swojego ochroniarza. Władze po nim przejął syn Joseph. W kraju wybuchła druga wojna domowa w czasie której zgineło od 3,8 do 5,4 miliona ludzi. Był to największy konflikt zbrojny po [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/II_wojna_%C5%9Awiatowa II wojnie światowej]. Spuścizną po wojnie domowej były konflikty w prowincji Ituru i Kiwu.
+
<span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">Pierwszym Europejczykiem, który dotarł do Konga, był w 1482 roku portugalski żeglarz Diogo Cao</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">. Portugalia nawiązała stosunki dyplomatyczne z królem Konga. Wpływy Europejczyków wzrosły w XIX wieku</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">, kiedy belgijski król Leopold II </span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">sfinansował wyprawę Henry'ego Mortona Stanleya</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> wzdłuż rzeki Kongo</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">, mającą na celu ustanowienie tam jego władzy. Podczas konferencji w Berlinie (1884-1885) uznano Leopolda suwerenem Wolnego Państwa Kongo</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">. W 1908 roku Leopold scedował Kongo państwu belgijskiemu i od tego momentu stało się ono oficjalnie kolonią pod nazwą [[Kongo Belgijskie]].</span>
   
W prowincji Shaba znajdują się jedne z największych złóż miedzi na świecie. W Kongu wydobywa się także diamenty, tantal, kobalt i cynę. W kraju tym uprawia się kawe,olej palmowy, banany i ryż. Zasoby naturalne Konga warte ok. 24 Biliony USD. Mimo tego kraj ten jest jednym z najbiedniejszych na świecie,a jego obywatele żyją za 1 USD dziennie.
+
<span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">Belgia przyznała niepodległość Demokratycznej Republice Konga 30 czerwca 1960 roku.</span> <span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">Natychmiast wybuchła wojna domowa, a bogate w surowce mineralne prowincje [[Katanga]] i [[Kasai Południowe|Kasai]]</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> dokonały secesji proklamując niepodległe państwa. Separatyści uzyskali wsparcie ze strony rządu Belgii i górniczych firm tj. Union Minière. Konflikt doprowadził do interwencji zbrojnej Belgii. Pierwszy premier DRK</span> [[Patrice Lubumba]]<span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> ostro sprzeciwił się temu i zwrócił się z prośbą o rozwiązanie kryzysu do [[Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ)|Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ)]]</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">. Pomimo przybycia wojsk ONZ konflikt nadal trwał. Lumumba zwrócił się o pomoc do [[Stany Zjednoczone Ameryki (USA)|Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA)]]</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> w transporcie wojska do stłumienia secesji. Kiedy otrzymał odmowę, skierował prośbę do [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)|Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)]]</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">, który odpowiedział pozytywnie i przysłał samoloty transportowe, broń, żywność, materiały medyczne i ciężarówki mające przewozić kongijskich żołnierzy do Katangi</span>. <span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">Na początku 1961 roku oddziały wierne generałowi Mobutu Sese Seko</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> zabiły premiera Lumumbę, schwytanego w grudniu 1960 roku. Przy pomocy ONZ została zażegnana secesja Katangi (1962) i Kasai (1963). W 1965 roku władzę przejął gen. Mobutu i w 1971 roku zmienił nazwę kraju na Zair. Mobutu w polityce międzynarodowej zbliżył się do USA, występując przeciw sąsiedniej</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> [[Angola (LRA)|Ludowej Republice Angoli (LRA)]] wspieranej przez Związek Radziecki (ZSRR)</span>. Mobutu mimo że wyprowadził ojczyznę z kryzysu został dyktatorem. W Kongu rozpowszeniła się korupcja i bieda co doprowadziło do załamania gospodarki.
   
W 2012 roku zbuntował się gen. Bosco ''Terminator'' Ntaganda. Dezerterzy opanowali miato Goma lecz później się z niego wycofali. Ntaganda w 2013 roku odwiedził ambasadę [[USA]] w Rwandzie i dobrowolnie wydał się w ręce Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W czasie Kongijskich wojen popełniono wiele zbrodni. W walkach wykorzystuje się dzieci-żołnierze. W DRK stacjonują żołnierze [[Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ)|Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ)]].
+
W 1996 roku we wschodniej części Konga wybuchła rebelia dowodzona przez Laureanta Kabilę. W wojnie domowej uczestniczyły także inne kraje w regionie (m.in [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Uganda Uganda]). Po zdobyciu stolicy kraju Kinszasy w 1997 roku dyktator uciekł do [[Maroko|Maroka]] gdzie w tym samym roku zmarł. <span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">Sytuacja w kraju pozostała jednak nadal niestabilna i już w sierpniu 1998 roku wybuchła rebelia wspierana przez Rwandę i Ugandę</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">. Pomoc Kabili zaoferowały afrykańskie państwa socjalistyczne: Angola (LRA), [[Namibia (RN)]]</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> oraz [[Zimbabwe (RZ)]]</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">. 10 lipca 1999 roku </span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">sześć krajów afrykańskich, biorących udział w konflikcie, podpisało w Lusace</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> porozumienie pokojowe kończące konflikt. W styczniu 2001 roku</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;"> Laurent Kabila został zabity, a urząd prezydenta objął jego syn Joseph Kabila</span><span style="color:rgb(37,37,37);font-family:sans-serif;line-height:22.399999618530273px;">. Wojna domowa doprowadziła do bardzo złej sytuacji politycznej i gospodarczej kraju, s</span>puścizną po niej były konflikty w prowincji Ituru i Kiwu. W 2012 roku zbuntował się gen. Bosco Ntaganda. Dezerterzy opanowali miato Goma lecz później się z niego wycofali. Ntaganda w 2013 roku odwiedził ambasadę [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/USA USA] w Rwandzie i dobrowolnie wydał się w ręce Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W czasie Kongijskich wojen popełniono wiele zbrodni. W DRK stacjonują żołnierze [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Organizacja_Narod%C3%B3w_Zjednoczonych_(ONZ) Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ)].
  +
  +
Gospodarka:
  +
  +
W prowincji Shaba znajdują się jedne z największych złóż miedzi na świecie. W Kongu wydobywa się także diamenty, tantal, kobalt i cynę. W kraju tym uprawia się kawę, olej palmowy, banany i ryż. Zasoby naturalne Konga są warte ok. 24 Biliony USD. Mimo tego kraj ten jest jednym z najbiedniejszych na świecie, a jego obywatele żyją za 1 USD dziennie.
 
==Informacje==
 
==Informacje==
  +
===Dane podstawowe:===
 
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="1" class="article-table" style="width: 500px;"
 
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="1" class="article-table" style="width: 500px;"
 
! scope="col"|Stolica
 
! scope="col"|Stolica
Linia 37: Linia 38:
 
|369 USD
 
|369 USD
 
|}
 
|}
  +
===Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:===
  +
*nie istnieją
 
===Armia:===
 
===Armia:===
 
Demokratyczna Republika Konga posiada liczne wojska liczące od 144 tyś do 159 tyś. W obecnej formie Wojsko Konga istnieje od 1997 roku. Żołnierze początkowo wywodzili się oddziałów partyzanckich Kabili. Wojsko bierze udział w walkach z rebeliantami  i dezerterami na wschodzie kraju. Kongijscy żołnierze często sądzeni są za gwałty które w Kongu są metodą prowadzenia wojny (żołnierze którzy bez skutku bronili Gomy w 2012 roku odreagowali porażkę gwałtami w kongijskich wioskach. Sprzęt Armii Konga pochodzi głównie z [[ZSRR]] i [[Chińska Republika Ludowa (CHRL)|Chin]]. Od jakiegoś czasu pozyskuje się broń produkowaną na [[Ukraina|Ukrainie]].[[Plik:Żołnierze_DRK.jpeg|thumb|280px|Żołnierze Armii DRK]]
 
Demokratyczna Republika Konga posiada liczne wojska liczące od 144 tyś do 159 tyś. W obecnej formie Wojsko Konga istnieje od 1997 roku. Żołnierze początkowo wywodzili się oddziałów partyzanckich Kabili. Wojsko bierze udział w walkach z rebeliantami  i dezerterami na wschodzie kraju. Kongijscy żołnierze często sądzeni są za gwałty które w Kongu są metodą prowadzenia wojny (żołnierze którzy bez skutku bronili Gomy w 2012 roku odreagowali porażkę gwałtami w kongijskich wioskach. Sprzęt Armii Konga pochodzi głównie z [[ZSRR]] i [[Chińska Republika Ludowa (CHRL)|Chin]]. Od jakiegoś czasu pozyskuje się broń produkowaną na [[Ukraina|Ukrainie]].[[Plik:Żołnierze_DRK.jpeg|thumb|280px|Żołnierze Armii DRK]]
Linia 54: Linia 57:
 
*[[FAHD]]
 
*[[FAHD]]
 
*[[Casspir]] (5szt.)
 
*[[Casspir]] (5szt.)
*[[BM-21 Grad]] (24szt.)
+
*[[BM-21 Grad]] (30szt.)
 
*[[M113]] (12 szt.)
 
*[[M113]] (12 szt.)
 
*[[Suchoj Su-25]] (10szt.)
 
*[[Suchoj Su-25]] (10szt.)
Linia 63: Linia 66:
 
*[[Mi-8]]
 
*[[Mi-8]]
 
*[[Mi-26]]
 
*[[Mi-26]]
  +
===Biografie:===
  +
*[[Patrice Lumumba]]
   
 
===Galeria:===
 
===Galeria:===

Wersja z 22:11, gru 10, 2014

Demokratyczna Republika Konga (DRK), dawniej: Zair - państwo w Afryce Środkowej z niewielkim dostępem do Oceanu Atlantyckiego.
Coat of arms of the Democratic Republic of the Congo.svg

Godło Demokratycznej Republiki Konga

Flag of the Democratic Republic of the Congo.svg

DRK graniczy od zachodu z Republiką Kongo (RK), od północy z Republiką Środkowoafrykańską i Sudanem Południowym, od wschodu z Ugandą, BurundiRwandą i Tanzanią (ZRT), natomiast od południa z ZambiąLudową Republiką Angoli (LRA). DRK podzielona jest na 11 prowincji.

W przeszłości DRK była kolonią belgijską, niepodległość proklamowano 30 czerwca 1960 roku.

Historia:

Pierwszym Europejczykiem, który dotarł do Konga, był w 1482 roku portugalski żeglarz Diogo Cao. Portugalia nawiązała stosunki dyplomatyczne z królem Konga. Wpływy Europejczyków wzrosły w XIX wieku, kiedy belgijski król Leopold II sfinansował wyprawę Henry'ego Mortona Stanleya wzdłuż rzeki Kongo, mającą na celu ustanowienie tam jego władzy. Podczas konferencji w Berlinie (1884-1885) uznano Leopolda suwerenem Wolnego Państwa Kongo. W 1908 roku Leopold scedował Kongo państwu belgijskiemu i od tego momentu stało się ono oficjalnie kolonią pod nazwą Kongo Belgijskie.

Belgia przyznała niepodległość Demokratycznej Republice Konga 30 czerwca 1960 roku. Natychmiast wybuchła wojna domowa, a bogate w surowce mineralne prowincje Katanga i Kasai dokonały secesji proklamując niepodległe państwa. Separatyści uzyskali wsparcie ze strony rządu Belgii i górniczych firm tj. Union Minière. Konflikt doprowadził do interwencji zbrojnej Belgii. Pierwszy premier DRK Patrice Lubumba ostro sprzeciwił się temu i zwrócił się z prośbą o rozwiązanie kryzysu do Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Pomimo przybycia wojsk ONZ konflikt nadal trwał. Lumumba zwrócił się o pomoc do Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) w transporcie wojska do stłumienia secesji. Kiedy otrzymał odmowę, skierował prośbę do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR), który odpowiedział pozytywnie i przysłał samoloty transportowe, broń, żywność, materiały medyczne i ciężarówki mające przewozić kongijskich żołnierzy do KatangiNa początku 1961 roku oddziały wierne generałowi Mobutu Sese Seko zabiły premiera Lumumbę, schwytanego w grudniu 1960 roku. Przy pomocy ONZ została zażegnana secesja Katangi (1962) i Kasai (1963). W 1965 roku władzę przejął gen. Mobutu i w 1971 roku zmienił nazwę kraju na Zair. Mobutu w polityce międzynarodowej zbliżył się do USA, występując przeciw sąsiedniej Ludowej Republice Angoli (LRA) wspieranej przez Związek Radziecki (ZSRR). Mobutu mimo że wyprowadził ojczyznę z kryzysu został dyktatorem. W Kongu rozpowszeniła się korupcja i bieda co doprowadziło do załamania gospodarki.

W 1996 roku we wschodniej części Konga wybuchła rebelia dowodzona przez Laureanta Kabilę. W wojnie domowej uczestniczyły także inne kraje w regionie (m.in Uganda). Po zdobyciu stolicy kraju Kinszasy w 1997 roku dyktator uciekł do Maroka gdzie w tym samym roku zmarł. Sytuacja w kraju pozostała jednak nadal niestabilna i już w sierpniu 1998 roku wybuchła rebelia wspierana przez Rwandę i Ugandę. Pomoc Kabili zaoferowały afrykańskie państwa socjalistyczne: Angola (LRA), Namibia (RN) oraz Zimbabwe (RZ). 10 lipca 1999 roku sześć krajów afrykańskich, biorących udział w konflikcie, podpisało w Lusace porozumienie pokojowe kończące konflikt. W styczniu 2001 roku Laurent Kabila został zabity, a urząd prezydenta objął jego syn Joseph Kabila. Wojna domowa doprowadziła do bardzo złej sytuacji politycznej i gospodarczej kraju, spuścizną po niej były konflikty w prowincji Ituru i Kiwu. W 2012 roku zbuntował się gen. Bosco Ntaganda. Dezerterzy opanowali miato Goma lecz później się z niego wycofali. Ntaganda w 2013 roku odwiedził ambasadę USA w Rwandzie i dobrowolnie wydał się w ręce Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W czasie Kongijskich wojen popełniono wiele zbrodni. W DRK stacjonują żołnierze Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ).

Gospodarka:

W prowincji Shaba znajdują się jedne z największych złóż miedzi na świecie. W Kongu wydobywa się także diamenty, tantal, kobalt i cynę. W kraju tym uprawia się kawę, olej palmowy, banany i ryż. Zasoby naturalne Konga są warte ok. 24 Biliony USD. Mimo tego kraj ten jest jednym z najbiedniejszych na świecie, a jego obywatele żyją za 1 USD dziennie.

Informacje

Dane podstawowe:

Stolica Kinszasa
język urzędowy Kongo i Francuski
prezydent Joseph Kabila
powierzchnia 2 344 858 km²
liczba ludności 71 712 867
PKB całkowite 27,5 mld USD
PKB na osobe 369 USD

Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:

  • nie istnieją

Armia:

Demokratyczna Republika Konga posiada liczne wojska liczące od 144 tyś do 159 tyś. W obecnej formie Wojsko Konga istnieje od 1997 roku. Żołnierze początkowo wywodzili się oddziałów partyzanckich Kabili. Wojsko bierze udział w walkach z rebeliantami  i dezerterami na wschodzie kraju. Kongijscy żołnierze często sądzeni są za gwałty które w Kongu są metodą prowadzenia wojny (żołnierze którzy bez skutku bronili Gomy w 2012 roku odreagowali porażkę gwałtami w kongijskich wioskach. Sprzęt Armii Konga pochodzi głównie z ZSRR i Chin. Od jakiegoś czasu pozyskuje się broń produkowaną na Ukrainie.
Żołnierze DRK

Żołnierze Armii DRK

Sprzęt i uzbrojenie wojska Demokratycznej Republiki Konga:

Biografie:

Galeria:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.