FANDOM


GAZ-69 (ros. ГАЗ-69) - samochód terenowy konstrukcji radzieckiej, następca samochodu terenowego GAZ-67.

1346786038 gaz-69a-4x4-field-car-lsu-344

Samochód terenowy GAZ-69

Samochód GAZ-69 został zaprojektowany przez kontruktorów Gorkowskiego Zakładu Samochodowego (GAZ) do przewozu osób, towarów i lekkich przyczep na wszystkich rodzajach dróg jako następca samochodu terenowego GAZ-67. Potocznie w Związku Radzieckim (ZSRR) był nazywany "kozica", natomiast w Polsce był potocznie określany jako "gazik".

Gaz-69A

Samochód terenowy GAZ-69A

Konstrukcja samochodu GAZ-69 była typu otwartego ze składanym i rozpinanym na stalażu brezentowym dachem oraz górnymi częściami drzwi z celuloidowymi oknami. Istniała również możliwość składania ramy z przednią szybą do przodu na maskę. Samochód był produkowany w dwóch wersjach nadwozia: dwudzwiowej (GAZ-69, GAZ-69M) oraz większej czterodzwiowej (GAZ-69A, GAZ-69AM) zwanej podocznie "komadorką". Zawieszenie samochodu opierało się na czterech półeliptycznych resorach pracujących łącznie z czterema amortyzatorami dwustronnego działania. Część podzespołów m.in. silnik, sprzęgło, szkrzynię przekładni, przyrządy zapłonowe zostało wziętych z samochodu osobowego GAZ-M20 Pobieda, innymi zapożyczonymi częściami były pochodzące z samochodu ciężarowego GAZ-51 kierownica, lampa rozruchowa, reflektory przednie, światła tylne, filtr paliwa i chłodnica olejowa. Obie wersje były przystosowane do holowania przyczepy o masie do 500kg. Samochód nigdy nie posiadał fabrycznie montowanych lusterek zewnętrznych, dlatego są one różne na każdym pojeździe

GAZ-69

GAZ-69 ze zdemontowanym dachem

Pierwsze 12 prototypów pojazdu nazywanych "Robotnik" powstało w 1948 roku i było gotowych do prób w różnych warunkach na terenie ZSRR. Niektóre z nich pokonały dystans 100 000 km. Ograniczoną produkcję uruchomiono w 1952 roku. Pełną produkcję seryjną rozpoczęto 25 sierpnia 1953 roku. Od grudnia 1954 roku produkcja samochodu GAZ-69 była stopniowo przenoszona do nowych zakładów UAZ w Uljanowsku, samochody tam produkowane były oficjalnie oznaczane UAZ-69, chociaż popularnie są znane jako Gazy. Ostatni egzemplarz pochodzący z zakładów w Gorkim zbudowano w styczniu 1956 roku. Przez dwie dekady produkcji zbudowano łącznie 634 285 egzemplarzy samochodu różnych wersji. GAZ-69 był eksportowany do 56 krajów świata. W 1957 roku produkcja licencyjna została uruchomiona przez rumuńskie przedsiębiorstwo ARO pod nazwą IMS-57, a w 1962 roku w Korei Północnej (KRLD) pod nazwą Kaengsaeng-68, gdzie prawdopodobnie nadal jest produkowany. GAZ-69 był podstawowym samochodem terenowym na wyposażeniu wojsk i służb cywilnych krajów Układu Warszawskiego oraz zaprzyjaźnionych z ZSRR państw socjalistycznych. W Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (PRL) oprócz Ludowego Wojska Polskiego samochody tego typu służyły w Milicji Obywatelskiej. W 1972 roku zakończono produkcję i zastąpiono go nowocześniejszym samochodem terenowym UAZ 469GAZ-69 jest nadal na wyposażeniu niektórych armii świata.

Images thumb 172667 800 800 resize

GAZ-69A w barwach polskiej Milicji Obywatelskiej

Informacje

Dane podstawowe:

Dane techniczne:

  • Silnik: benzynowy, gaźnikowy, 4-cylindrowy M-20 o mocy 55 KM
    GAZ-69 fotel kierowcy

    Wnętrze samochodu po stronie fotela kierowcy

  • Skrzynia biegów: 3-biegowa + bieg wsteczny, manualna
  • Długość: 3,85 m
  • Szerokość: 1,85 m, 1,75 m (GAZ-69A)
  • Wysokość: 2,03 m, 1,92 m (GAZ-69A)
  • Prześwit: 0,21 m
  • Masa własna: 1 525 kg
  • Masa całkowita: 2 135 kg
  • Prędkość maks.: 90 km/h (na szosie), 40 km/h (w terenie)
  • Zasięg: ...
  • Zapas paliwa: 48 l (zasadniczy), 27 l (zapasowy), 60 l (GAZ-69A)

Użytkownicy:

m.in.:

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 11:23, maj 19, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.