FANDOM


Polski karabinek produkowany w latach 1930-39 w Fabryce Broni w Radomiu.
Kbkwz29 ser

Karabinek wz. 29

W momencie zakończenia wojny polsko-bolszewickiej w 1921 Armia Polska posiadała na uzbrojeniu 24 typy karabinków i 22 karabinów strzelającymi różnymi nabojami.  Ponieważ taka mieszanina wzorów broni utrudniała zaopatrzenie i szkolenie, już od 1919 roku prowadzono prace nad wyborem jednego typu karabinu. Ostatecznie po przyznaniu Polsce przez Radę Ambasadorów gdańskiej filii zakładów Mausera, przyjęto do uzbrojenia karabin Gew98 (niemiecka wersja Mausera wz.98) jako wz.98. Maszyny gdańskiej fabryki przewieziono do Warszawy do nowo utworzonej Państwowej Fabryki Karabinów. Produkcję w nowych zakładach rozpoczęto w lipcu 1922 roku.

Lecz dwa lata później zaprzestano produkcji karabinów wz.98. Analiza Doświadczeń pierwszej wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej sprawiły, że do uzbrojenia postanowiono wprowadzić w miejsce karabinu karabinek. Podstawą do jego opracowania stał się niemiecki Kar98a (Kar98AZ). Polski karabinek wz.98 różnił się od niego tylko drobnymi szczegółami technicznymi.

Eksploatacja karabinka wz.98 w jednostkach wykazała, że uzbrojenie piechoty w broń pierwotnie projektowaną dla artylerzystów i saperów nie jest dobrym rozwiązaniem. Za największą wadę uznano słabe mocowanie bagnetu w karabinku wz.98 (utrudniało to wykorzystanie kbk w walce wręcz, bagnety często wyłamywały się z gniazd, gdy napotykały twarde obiekty np. kości) oraz nadmierny odrzut (zbyt mała masa). Dlatego postanowiono opracować nowy wzór broni o cechach pośrednich pomiędzy karabinem a karabinkiem (tzw. krótki karabin).

Prace zakończono w 1929. Nowy karabinek (mylony z karabinem) miał konstrukcje opartą na karabinku wz.98 Mauser. Produkcje rozpoczęto w 1930. W warszawskiej Zbrojowni nr 2 część karabinków Mauser wz.98 przebudowano do standardu kbk. wz. 29. 

Karabinek wz. 29 w przeciwnieństwie do Mausera miał nowe  skrócone łoże, kowadełko (tzw. babka) do rozbierania zamka na kolbie i podstawa bagnetu wz.29, a także lufa z nowego, wytrzymalszego stopu oraz
Mauser-wz.-29-2916-2

żołnierze polscy z karabinkami wz. 29

wzmocniona komora zamkowa w miejscu mocowania lufy i ryglowania zamka. Wprowadzono także szereg drobnych zmian w konstrukcji niektórych części zamka, co pozwoliło zwiększyć tolerancję wymiarową (wszystkie części kbk wz.29 były w pełni zamienne). Istniały dwie wersje karabinka, piechoty z zamkiem rączką prostą i kawalerii z zamkiem z rączką zagiętą do dołu.

Karabinek wz.29 był indywidualną bronią powtarzalną. Zamek czterotaktowy, ślizgowo-obrotowy. Ryglowanie za pomocą trzech rygli, dwóch głównych w przedniej części trzonu zamka i jednego pomocniczego w jego tylnej części. Zasilanie ze stałego, dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności pięciu naboi. Bezpiecznik zamocowany z tyłu zamka nad kurkiem nastawny, skrzydełkowy, trzypozycyjny. Od lewej odbezpieczony, do rozkładania i zabezpieczony (zamek i kurek zablokowane). Przyrządy celownicze składały się z trójkątnej muszki i szczerbinki na suwaku skalowanej od 100 do 2000 metrów co 100 metrów. Broń była wyposażona w bagnet nożowy wz.29.

Użytkownicy:Edytuj

  • Polska
  • Afganistan
  • Hiszpania - oddziały republikańskie
  • III Rzesza Niemiecka - egzemplarze zdobyczne
  • ZSRR - egzemplarze zdobyczne

Użytkownik:Dominikier35 22 Czerwiec 2013 16:24