FANDOM


(Sprzęt i uzbrojenie wojska Libii:)
 
(Nie pokazano 35 wersji utworzonych przez jednego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Wielka Libijska Arabska Dżamahirijja Ludowo - Socjalistyczna (WLADżLS) - </span>historyczne socjalistyczne państwo położone w Afryce Północnej nad zatoką Wielka Syrta (Morze Śródziemne).
+
Wielka Libijska Arabska Dżamahirijja Ludowo - Socjalistyczna (WLADżLS) - historyczne państwo socjalistyczne w Afryce Północnej położone nad zatoką Wielka Syrta (Morze Śródziemne).
   
 
[[Plik:Coat_of_arms_of_Libya_1977-2011.svg.png|thumb|200px|Godło Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo -Socjalistycznej]]
 
[[Plik:Coat_of_arms_of_Libya_1977-2011.svg.png|thumb|200px|Godło Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo -Socjalistycznej]]
[[Plik:Flag_of_Libya_(1977-2011).svg.png|thumb|200px|Flaga Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej]]Dżamahirija (dosłowne tłumaczenie: państwo ludu) libijska powstała 1 września 1969 roku kiedy to grupa młodych oficerów na czele z póżniejszym przywódcą Libii Mu'ammarem al-Kaddafim przeprowadziła rewolucję i obaliła panujący w owym czasie w Libii ustrój monarchistyczny, zdetronizowała króla, a następnie <span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">obejmując władzę jako Rada Dowódcza Rewolucji</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> proklamowała Libijską Republikę Arabską (LRA). </span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Wkrótce po udanej rewolucji nowa władza zlikwidowała wojskowe bazy brytyjskie i amerykańskie istniejące w Libii za rządów obalonego króla Idrisa I, zmusiła do wyjazdu 25 000 mieszkających w Libii Włochów oraz przeprowadziła upaństwowienie</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> wydobycia i przetwórstwa ropy naftowej</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">. Mu'ammar al-Kadafi odrzucił zarówno socjalizm [[ZSRR|radziecki]] jak i zachodni kapitalizm i stwierdził, że będzie zachowywać niezależny kurs. Stworzył jak sam to określił "prawdziwe państwo socjalistyczne". Było ono oparte na połączeniu religii islamu oraz demokracji bezpośredniej, zarządzane przez Kongresy Ludowe. Libia za rządów pułkownika Kaddafiego wspierała radykalnie lewicowe ruchy narodowowyzwoleńcze w Afryce (Afrykański Kongres Narodowy w RPA</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, SWAPO w [[Namibia (RN)|Namibii (RN)]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, FRELIMO w [[Mozambik (RM)|Mozambiku (RM)]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, FROLINAT w Czadzie</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, POLISARIO</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> na Saharze Zachodniej)</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, w Azji (OWP w Palestynie</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, MNLF na Filipinach</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">) i w Europie (IRA i ETA</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">) oraz państwa Ameryki Łacińskiej</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> rządzone przez lewicę, jak sandinistowska [[Nikaragua (RN)]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">.</span>
+
[[Plik:Flag_of_Libya_(1977-2011).svg.png|thumb|200px|Flaga Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej]]<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">WLADżLS graniczyła od zachodu z [[Tunezja|Tunezją]] i </span>[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Algieria_(ARLD) Algierią (ARLD)]<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, od południa z [[Niger]]em i [[Czad]]em, od południowego wschodu z </span>[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Sudan Sudanem], <span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">od wschodu </span>[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Egipt_(ARE) Egiptem (ARE)]<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">. Północną część kraju stanowiło pobrzeże Morza Śródziemnego.</span>
   
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W 1972 roku Libia razem z [[Egipt (ARE)|Egiptem (ARE)]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> i Syrią (SRA)</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> utworzyła Federację Republik Arabskich (FRA)</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, lecz już w 1977 roku odłączyła się tworząc Wielką Libijską Arabską Dżamahiriję</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> Ludowo - Socjalistyczną (WLADżLS)</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">, której ustrój był opisany w "Zielonej Książce"</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> napisanej przez Kaddafiego. </span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Dzięki dochodom płynącym z bogatych złóż ropy naftowej Libia (WLADżLS) stała się krajem niezależnym od zachodu. Miliardy dolarów uzyskanych z ropy wydano na edukację obywateli, budowę szkół, dróg, domów, szpitali, rozwój rolnictwa oraz wojska a także na popieranie ruchów narodowowyzwoleńczych. Nowe rewolucyjne władze szybko zyskały ogromne poparcie społeczne. </span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W roku 1986 roku</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> w odpowiedzi na sponsorowanie przez Libię zamachów na północnoamerykańskie cele wojskowe, lotnictwo [[USA]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> dokonało barbarzyńskiego nalotu na cele cywilne w Libii, w wyniku którego zginęło około 60 osób. W odwecie za ten atak w 1988 roku libijskie służby specjalne zorganizowały bombowy zamach na amerykański samolot pasażerski linii Pan Am w Szkocji w miejscowości Lockerbie, w wyniku którego zginęło 270 pasażerów samolotu.</span>
+
Historia:
   
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">[[Plik:Gaddafi.gif|thumb|280px|Pułkownik Mu'ammar al- Kaddafi - przywódca Libijskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej]]</span>
+
Dżamahirija (dosłowne tłumaczenie: państwo ludu) libijska powstała 1 września 1969 roku kiedy to grupa młodych oficerów na czele z póżniejszym przywódcą Libii Mu'ammarem al-Kaddafim przeprowadziła rewolucję i obaliła panujący w owym czasie w Libii ustrój monarchistyczny, zdetronizowała króla, a następnie obejmując władzę jako Rada Dowódcza Rewolucji proklamowała Libijską Republikę Arabską (LRA). Wkrótce po udanej rewolucji nowa władza zlikwidowała wojskowe bazy [[Wielka Brytania|brytyjskie]] oraz [[USA|amerykańskie]] istniejące w Libii za rządów obalonego króla Idrisa I, zmusiła do wyjazdu 25 000 mieszkających w Libii Włochów oraz we wrześniu 1973 roku przeprowadziła upaństwowienie wydobycia i przetwórstwa ropy naftowej. Mu'ammar al-Kadafi odrzucił zarówno socjalizm [[ZSRR|radziecki]] jak i zachodni kapitalizm i stwierdził, że będzie zachowywać niezależny kurs. Stworzył jak sam to określił "prawdziwe państwo socjalistyczne". Było ono oparte na połączeniu religii islamu oraz demokracji bezpośredniej, zarządzane przez Kongresy Ludowe. Reformy przyniosły sukces gospodarczy. Normy życia obywteli Libii w ciągu pierwszej dekady rządów Kaddafiego znacznie się poprawiły. W 1979 roku średni dochód na mieszkańca wynosił 8 170 dolarów (w porównaniu do 40 dolarów w 1951 roku). Dochód ten był powyżej średniej wielu krajów uprzemysłowionych, w tym [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] oraz [[Włochy|Włoch]]. Libia za rządów pułkownika Kaddafiego wspierała radykalnie lewicowe ruchy narodowowyzwoleńcze w Afryce (Afrykański Kongres Narodowy w [[Republika Południowej Afryki (RPA)|RPA]], SWAPO w [[Namibia (RN)|Namibii (RN)]], FRELIMO w [[Mozambik (RM)|Mozambiku (RM)]], FROLINAT w [[Czad]]zie, POLISARIO na [[Sahara Zachodnia|Saharze Zachodniej]]), Azji (OWP w [[Palestyna|Palestynie]], MNLF na [[Filipiny|Filipinach]]), Europie (IRA i ETA) oraz państwa Ameryki Łacińskiej rządzone przez lewicę, jak sandinistowska [[Nikaragua (RN)]].
   
<p style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;">W 2011 roku doszło w Libii (miejscowości Bengazi oraz Darna) do wybuchu antyrządowych protestów, które szybko objęły pozostałe części kraju, przeradzając się w kontrrewolucyjne powstanie, tłumione przez siły porządkowe (Milicja Ludowa) i wojsko. Nieprzychylna Libii pozostająca pod wpływem USA i państw zachodnich Rada Bezpieczeństwa [[ONZ]] uchwaliła rezolucję, która zezwoliła na podjęcie w tym kraju operacji wojskowej skierowanej przeciwko siłom rządowym. 19 marca 2011 roku odbył się „paryski szczyt w sprawie Libii” (z udziałem [[Polska (RP)|Polski]]) po którym lotnictwo i marynarka koalicji państw [[NATO]] ([[Francja]], Kanada, [[Włochy]], [[Stany Zjednoczone]] oraz [[Wielka Brytania]]) rozpoczęły agresję na Libię i ostrzał celów militarnych w okolicach Trypolisu i Misraty realizując rezolucję ONZ. 20 marca 2011 roku do koalicji dołączyła Norwegia (która dzień później wycofała się z tej operacji) oraz Katar. W wyniku nalotów zginęło wiele setek cywili oraz dzieci. Firmy z branży paliwowej członków koalicji uzyskały intratne kontrakty na wydobycie libijskiej ropy (co było głównym powodem ataku na niepodległą Libię). Po kilku miesiącach walk znaczną przewagę uzyskali powstańcy, którzy po trwających od 20 do 23 sierpnia, walkach zdobyli Trypolis. 26 sierpnia Narodowa Rada Tymczasowa (NRT) przeniosła oficjalnie swoją siedzibę z Bengazi do Trypolisu. Miejsce pobytu byłego przywódcy nie było znane aż do 20 października 2011 roku, kiedy to pułkownik Mu'ammar Kadafi został przez powstańców schwytany, a następnie w bliżej nieznanych okolicznościach zamordowany. Tego samego dnia padła Syrta, ostatni bastion obrońców Dżamahiriji libijskiej przed finansowanymi przez zachód rebeliantami. Tym samym zakończył się okres rządów Mu’ammara al-Kaddafiego oraz istnienia demokratycznego ustroju socjalistycznego w Libii.</p>
+
W 1972 roku Libia razem z [[Egipt (ARE)|Egiptem (ARE)]] i [[Syria (SRA)|Syrią (SRA)]] utworzyła Federację Republik Arabskich (FRA), lecz już w 1977 roku odłączyła się tworząc Wielką Libijską Arabską Dżamahiriję Ludowo - Socjalistyczną (WLADżLS), której ustrój był opisany w "Zielonej Książce" napisanej przez Kaddafiego. Dzięki dochodom płynącym z bogatych złóż ropy naftowej Libia (WLADżLS) stała się krajem niezależnym od zachodu. Miliardy dolarów uzyskanych z ropy wydano na edukację obywateli, budowę szkół, dróg, domów, szpitali, rozwój rolnictwa oraz wojska a także na popieranie ruchów narodowowyzwoleńczych. Nowe rewolucyjne władze szybko zyskały ogromne poparcie społeczne. W roku 1986 roku w odpowiedzi na sponsorowanie przez Libię zamachów na północnoamerykańskie cele wojskowe, lotnictwo [[USA]] dokonało barbarzyńskiego nalotu na cele cywilne w Libii, w wyniku którego zginęło około 60 osób. W odwecie za ten atak w 1988 roku libijskie służby specjalne zorganizowały bombowy zamach na amerykański samolot pasażerski linii Pan Am w Szkocji w miejscowości Lockerbie, w wyniku którego zginęło 270 pasażerów samolotu.
   
<p style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;">Obecnie sytuacja w Libii jest niestabilna, nadal trwa wojna<span style="color:rgb(51,51,51);font-family:arial,sans-serif;line-height:17px;">. Obrońcy obalonej Dżamahiriji utworzyli powszechny ruch oporu i przeszli do działań partyzanckich, organizują zamachy bombowe na zachodnie siły okupacyjne, walczą z nową władzą (Narodową Radą Tymczasową) współpracującą z okupantami z NATO. Ponadto w Libii krążą różnego rodzaju bojówki i organizacje paramilitarne, które brały udział w powstaniu przeciw Kaddafiemu i nie złożyły broni. Dopuszczają się one teraz wielu zamachów i zbrodni dyktując swoje warunki nowej władzy i zwalczając opozycyjne organizacje. Nie wiadomo często kto z kim walczy i dlaczego. Ruch oporu skupiający obrońców Dżamahiriji i mający ogromne poparcie wśród społeczeństwa Libii zapowiada wyzwolenie całego kraju i przywrócenie dawnego porządku konstytucyjnego.</span></p>
+
[[Plik:Gaddafi.gif|thumb|280px|Pułkownik Mu'ammar al- Kaddafi - przywódca Libijskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej]]
   
<p style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;">WLADżLS graniczyła od zachodu z Tunezją i [[Algieria (ARLD)|Algierią (ARLD)]], od południa z Nigerem i Czadem, od południowego wschodu z [[Sudan]]em oraz od wschodu z [[Egipt (ARE)|Egiptem&nbsp;(ARE)]]<span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Państwo to obejmowało obszar 1 759 540 km². Stolicą WLADżLS było miasto Trypolis. Językiem urzędowym był arabski.</span></p>
+
W 2011 roku doszło w Libii (miejscowości Bengazi oraz Darna) do wybuchu antyrządowych protestów, które szybko objęły pozostałe części kraju, przeradzając się w kontrrewolucyjne powstanie, tłumione przez siły porządkowe (Milicja Ludowa) i wojsko. Nieprzychylna Libii pozostająca pod wpływem USA i państw zachodnich Rada Bezpieczeństwa [[ONZ]] uchwaliła rezolucję nr 1973, która zezwoliła jedynie na podjęcie w tym kraju operacji wojskowej polegającej na "ochronie ludności cywilnej". W rzeczywistości szerokie i niejasne pojęcie tej rezolucji stało się narzędziem agresji skierowanej przeciwko siłom rządowym. 19 marca 2011 roku odbył się „paryski szczyt w sprawie Libii” (z udziałem [[Polska (RP)|Polski]]) po którym lotnictwo i marynarka koalicji państw [[NATO]] ([[Francja]], [[Kanada]], [[Włochy]], [[Stany Zjednoczone]] oraz [[Wielka Brytania]]) rozpoczęły agresję na Libię i ostrzał celów militarnych w okolicach Trypolisu i Misraty realizując rezolucję ONZ. 20 marca 2011 roku do koalicji dołączyła [[Norwegia]] (która dzień później wycofała się z tej operacji) oraz [[Katar]]. W wyniku nalotów zginęło wiele setek cywili oraz dzieci. Firmy z branży paliwowej członków koalicji uzyskały intratne kontrakty na wydobycie libijskiej ropy (co było głównym powodem ataku na niepodległą Libię). Po kilku miesiącach walk znaczną przewagę uzyskali powstańcy, którzy po trwających od 20 do 23 sierpnia, walkach zdobyli Trypolis. 26 sierpnia Narodowa Rada Tymczasowa (NRT) przeniosła oficjalnie swoją siedzibę z Bengazi do Trypolisu. Miejsce pobytu byłego przywódcy nie było znane  do 20 października 2011 roku, kiedy to pułkownik Mu'ammar Kaddafi został przez powstańców schwytany, a następnie w bliżej nieznanych okolicznościach zamordowany. Tego samego dnia padła Syrta, ostatni bastion obrońców Dżamahiriji libijskiej przed finansowanymi przez zachód rebeliantami. Tym samym zakończył się okres rządów Mu’ammara al-Kaddafiego oraz istnienia demokratycznego ustroju socjalistycznego w Libii.
   
<p style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;"><span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Po zwycięstwie powstańców i zamordowaniu przez nich Mu'ammara al-Kadafiego Dżamahirija uległa przekształceniu w 2011 roku w obecne Państwo Libia.</span></p>
+
Obecnie sytuacja w Libii jest niestabilna, nadal trwa wojna. Obrońcy obalonej Dżamahiriji utworzyli powszechny ruch oporu i przeszli do działań partyzanckich, organizują zamachy bombowe na zachodnie siły okupacyjne, walczą z nową władzą (Narodową Radą Tymczasową) współpracującą z okupantami z NATO. Ponadto w Libii krążą różnego rodzaju bojówki i organizacje paramilitarne, które brały udział w powstaniu przeciw Kaddafiemu i nie złożyły broni. Dopuszczają się one teraz wielu zamachów i zbrodni dyktując swoje warunki nowej władzy i zwalczając opozycyjne organizacje. Nie wiadomo często kto z kim walczy i dlaczego.
<h3 style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;"><span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Armia:</span></h3>
+
  +
Po zwycięstwie powstańców i zamordowaniu przez nich Mu'ammara al-Kaddafiego Dżamahirija uległa przekształceniu w 2011 roku w obecne Państwo Libia.
  +
  +
<h2 style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;"><span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Informacje</span></h2>
  +
===<span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Dane podstawowe:</span>===
  +
  +
*Język urzędowy: arabski
  +
*Stolica: Trypolis
  +
*Ustrój polityczny: dżamahirija (republika) ludowo - socjalistyczna
  +
*Głowa państwa: sekretarz generalny Powszechnego Kongresu Ludowego Mohamed Abdul Quasim al-Zwai
  +
*Powierzchnia: 1 759 540 <span style="line-height:19.1875px;">km²</span> (17. miejsce na świecie)
  +
*Liczba ludności: 6 310 434 (105. miejsce na świecie) - 2009 rok
  +
*Jednostka monetarna: Dinar libijski
  +
===Partie Polityczne:===
  +
*
  +
===Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:===
  +
*
  +
===Armia:===
 
Siły zbrojne Libii liczyły w latach 80-tych 90 000 żołnierzy natomiast w 2011 roku przed wybuchem antyrządowej kontrrewolucji około 76 000 żołnierzy. Dzielily się na Wojska Lądowe, Siły Powietrzne oraz Marynarkę Wojenną, poza tym istniały formacje paramilitarne: Milicja Dżamahiriji, Korpus Strażników Rewolucji, Panafrykański Legion Arabski oraz Straż Wybrzeża.
 
Siły zbrojne Libii liczyły w latach 80-tych 90 000 żołnierzy natomiast w 2011 roku przed wybuchem antyrządowej kontrrewolucji około 76 000 żołnierzy. Dzielily się na Wojska Lądowe, Siły Powietrzne oraz Marynarkę Wojenną, poza tym istniały formacje paramilitarne: Milicja Dżamahiriji, Korpus Strażników Rewolucji, Panafrykański Legion Arabski oraz Straż Wybrzeża.
 
====<span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Sprzęt i uzbrojenie wojska Libii:</span>====
 
====<span style="font-family:Helvetica,Arial,sans-serif;line-height:21px;">Sprzęt i uzbrojenie wojska Libii:</span>====
*[[AIM]]
+
*karabin szturmowy [[AIM]]
*[[RPK]]
+
*karabin szturmowy [[AK-103]]
*[[AK-103]]
+
*rkm [[RPK]]
*[[RPG-7]] (ponad 2300szt.) - stan na 2011 rok
+
*wkm [[DSzK]]
  +
*wkm [[KPWT]]
  +
*granatnik przeciwpancerny [[RPG-7]] (ponad 2300szt.) - stan na 2011 rok
  +
*[[Nimr]] (120szt.)
 
*[[T-34]]
 
*[[T-34]]
 
*[[AMX-30]]
 
*[[AMX-30]]
*[[T-55]] (500szt.) - stan na 2011 rok
+
*[[T-55]] (2 200szt.) - w 2011 roku w służbie pozostawało 500szt.
*[[T-62]] (170szt.) - stan na 2011 rok
+
*[[T-62]] (600szt.) - w 2011 roku w służbie pozostawało 170szt.
 
*[[T-72]] (200szt. + 150szt. w rezerwie) - stan na 2011 rok
 
*[[T-72]] (200szt. + 150szt. w rezerwie) - stan na 2011 rok
  +
*[[BRDM-1]] (60szt.)
  +
*[[BRDM-2]] (250szt.) - stan na 2011 rok
 
*[[BMP-1]] (1000szt.) - stan na 2011 rok
 
*[[BMP-1]] (1000szt.) - stan na 2011 rok
 
*[[M113]] (28szt.) - stan na 2011 rok
 
*[[M113]] (28szt.) - stan na 2011 rok
*[[SKOT|OT-64]] (50szt.)
+
*[[Ratel-20]]
  +
*[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/TOPAS OT-62/ TOPAS]
  +
*[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/SKOT OT-64/ SKOT] (50szt.)
 
*[[BTR-60]] (160szt.)
 
*[[BTR-60]] (160szt.)
*[[BRDM-2]] (250szt.)
 
 
*[[EE-9 Cascavel]] (380szt.)
 
*[[EE-9 Cascavel]] (380szt.)
 
*[[EE-11 Urutu]] (100szt.)
 
*[[EE-11 Urutu]] (100szt.)
*2S1 Goździk (130szt.)
+
*[[2S1 "Goździk"]] (162szt.)
*2S3 Akacja (60szt.)
+
*[[2S3 "Akacja"]] (60szt.)
  +
*<span style="font-size:14px;line-height:22px;">2S4 "Tulipan" (brak danych)</span>
  +
*Armatohaubica wz.1977 Dana (120szt.)
 
*BM-14 (brak danych)
 
*BM-14 (brak danych)
 
*[[BM-21 Grad]] (230szt.)
 
*[[BM-21 Grad]] (230szt.)
 
*[[RM-70]] (100szt.)
 
*[[RM-70]] (100szt.)
*[[ZSU-23-4]] (250szt.)
+
*[[Star 266]] (650szt.)
  +
*9K52 Księżyc-M
  +
*9K72 Elbrus
  +
*[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/ZSU-23-4 ZSU-23-4 "Szyłka"] (250szt.) - stan na 2011 rok
 
*ZU-23-2 (kilkaset)
 
*ZU-23-2 (kilkaset)
  +
*[[MiG-15]] (brak danych) - wycofane w ...
  +
*[[MiG-17]] (brak danych) - wycofane w ...
 
*[[MiG-21]] (169szt.)
 
*[[MiG-21]] (169szt.)
 
*[[MiG-23]] (278szt.)
 
*[[MiG-23]] (278szt.)
 
*[[MiG-25]] (75szt.) - wycofane w 2006 roku
 
*[[MiG-25]] (75szt.) - wycofane w 2006 roku
*Dassault Mirage 5
+
*Dassault Miraż 5
*Dassault Mirage F-1 (38szt.) - w 2011 roku w służbie pozostawały 2 egzemplarze
+
*[[Dassault Miraż F1]] (38szt.) - w 2011 roku w służbie pozostawały 2szt.
*[[Suchoj Su-17(Su-20)|Suchoj Su-20]]
+
*[[Suchoj Su-17(Su-20)|Suchoj Su-20]] (40szt.)
 
*[[Suchoj Su-22]] (90szt.)
 
*[[Suchoj Su-22]] (90szt.)
 
*[[Suchoj Su-24]] (6szt.)
 
*[[Suchoj Su-24]] (6szt.)
 
*Tupolew Tu-22 (24szt.) - wycofane w ...
 
*Tupolew Tu-22 (24szt.) - wycofane w ...
 
*[[Lockheed C-130 Herkules]] (8szt.) - 1 zniszczony
 
*[[Lockheed C-130 Herkules]] (8szt.) - 1 zniszczony
*[[Iljuszyn Ił-76]] (ponad 4szt.)
+
*[[Iljuszyn Ił-76]] (ponad 4szt.) - lotnictwo cywilne
 
*[[Antonow An-26]] (12szt.)
 
*[[Antonow An-26]] (12szt.)
 
*[[Antonow An-72]] (5szt.)
 
*[[Antonow An-72]] (5szt.)
Linia 57: Linia 60:
 
*[[Aero L-39 Albatros]] (181szt.)
 
*[[Aero L-39 Albatros]] (181szt.)
 
*[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Mi-2 PZL Mi-2] (20szt.)
 
*[http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Mi-2 PZL Mi-2] (20szt.)
*[[Mi-8|Mi-8/Mi-17]] (50szt.) - w 2011 roku w służbie pozostawało 37 egzemplarzy
+
*[[Mi-8|Mi-8/Mi-17]] (50szt.) - 2szt. przekazane [[Namibia (RN)|Namibii (RN)]], w 2011 roku w służbie pozostawało 37szt.
 
*[[Mi-14]] (12szt.)
 
*[[Mi-14]] (12szt.)
*[[Mi-24]] (40szt.)/ Mi-35 (12szt.)
+
*[[Mi-24|Mi-24/Mi-35]] (43szt.)/(12szt.) - 2szt. przekazane Namibii (RN)
 
*[[Boeing CH-47 Chinook]] (5szt.)
 
*[[Boeing CH-47 Chinook]] (5szt.)
  +
*Fregata rakietowa projektu 1159 (2szt.) - zatopione 9 sierpnia 2011 roku
  +
*[[Kuter rakietowy projektu 205]] (12szt.)
   
===Film:===
+
===Biografie:===
Hymn Obrońcow Dżamahiriji i zwolenników pułkownika Mu'ammara Kaddafiego napisany przez rosyjskiego wokalistę rockowego:
+
*Mu'ammar al-Kaddafi
 
http://www.youtube.com/watch?v=ek_uBNTQeOE
 
 
===Galeria:===
 
===Galeria:===
 
<gallery>
 
<gallery>
Linia 73: Linia 78:
 
green-square1.jpg|Ponad półtoramilionowa manifestacja poparcia dla Mu'ammara Kaddafiego zorganizowana przez libijskich obywateli - obrońców Dżamahiriji. link: http://www.youtube.com/watch?v=g9F4lvt3jJs
 
green-square1.jpg|Ponad półtoramilionowa manifestacja poparcia dla Mu'ammara Kaddafiego zorganizowana przez libijskich obywateli - obrońców Dżamahiriji. link: http://www.youtube.com/watch?v=g9F4lvt3jJs
 
799px-Tripoli_Airport.jpg|Port lotniczy w Trypolisie - stolicy Libii
 
799px-Tripoli_Airport.jpg|Port lotniczy w Trypolisie - stolicy Libii
  +
800px-City_beach_near_the_Central_Business_District_of_Tripoli.jpg|Panorama Trypolisu - stolicy Dżamahiriji
 
</gallery>
 
</gallery>
 
[[Użytkownik:Michał Iljin|Michał Iljin]] ([[Dyskusja użytkownika:Michał Iljin|dyskusja]]) 18:12, lip 30, 2013 (UTC)IljinM.
 
[[Użytkownik:Michał Iljin|Michał Iljin]] ([[Dyskusja użytkownika:Michał Iljin|dyskusja]]) 18:12, lip 30, 2013 (UTC)IljinM.

Aktualna wersja na dzień 23:15, mar 1, 2019

Wielka Libijska Arabska Dżamahirijja Ludowo - Socjalistyczna (WLADżLS) - historyczne państwo socjalistyczne w Afryce Północnej położone nad zatoką Wielka Syrta (Morze Śródziemne).

Coat of arms of Libya 1977-2011.svg

Godło Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo -Socjalistycznej

Flag of Libya (1977-2011).svg

Flaga Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej

WLADżLS graniczyła od zachodu z Tunezją i Algierią (ARLD), od południa z Nigerem i Czadem, od południowego wschodu z Sudanem, a od wschodu z Egiptem (ARE). Północną część kraju stanowiło pobrzeże Morza Śródziemnego.

Historia:

Dżamahirija (dosłowne tłumaczenie: państwo ludu) libijska powstała 1 września 1969 roku kiedy to grupa młodych oficerów na czele z póżniejszym przywódcą Libii Mu'ammarem al-Kaddafim przeprowadziła rewolucję i obaliła panujący w owym czasie w Libii ustrój monarchistyczny, zdetronizowała króla, a następnie obejmując władzę jako Rada Dowódcza Rewolucji proklamowała Libijską Republikę Arabską (LRA). Wkrótce po udanej rewolucji nowa władza zlikwidowała wojskowe bazy brytyjskie oraz amerykańskie istniejące w Libii za rządów obalonego króla Idrisa I, zmusiła do wyjazdu 25 000 mieszkających w Libii Włochów oraz we wrześniu 1973 roku przeprowadziła upaństwowienie wydobycia i przetwórstwa ropy naftowej. Mu'ammar al-Kadafi odrzucił zarówno socjalizm radziecki jak i zachodni kapitalizm i stwierdził, że będzie zachowywać niezależny kurs. Stworzył jak sam to określił "prawdziwe państwo socjalistyczne". Było ono oparte na połączeniu religii islamu oraz demokracji bezpośredniej, zarządzane przez Kongresy Ludowe. Reformy przyniosły sukces gospodarczy. Normy życia obywteli Libii w ciągu pierwszej dekady rządów Kaddafiego znacznie się poprawiły. W 1979 roku średni dochód na mieszkańca wynosił 8 170 dolarów (w porównaniu do 40 dolarów w 1951 roku). Dochód ten był powyżej średniej wielu krajów uprzemysłowionych, w tym Wielkiej Brytanii oraz Włoch. Libia za rządów pułkownika Kaddafiego wspierała radykalnie lewicowe ruchy narodowowyzwoleńcze w Afryce (Afrykański Kongres Narodowy w RPA, SWAPO w Namibii (RN), FRELIMO w Mozambiku (RM), FROLINAT w Czadzie, POLISARIO na Saharze Zachodniej), Azji (OWP w Palestynie, MNLF na Filipinach), Europie (IRA i ETA) oraz państwa Ameryki Łacińskiej rządzone przez lewicę, jak sandinistowska Nikaragua (RN).

W 1972 roku Libia razem z Egiptem (ARE) i Syrią (SRA) utworzyła Federację Republik Arabskich (FRA), lecz już w 1977 roku odłączyła się tworząc Wielką Libijską Arabską Dżamahiriję Ludowo - Socjalistyczną (WLADżLS), której ustrój był opisany w "Zielonej Książce" napisanej przez Kaddafiego. Dzięki dochodom płynącym z bogatych złóż ropy naftowej Libia (WLADżLS) stała się krajem niezależnym od zachodu. Miliardy dolarów uzyskanych z ropy wydano na edukację obywateli, budowę szkół, dróg, domów, szpitali, rozwój rolnictwa oraz wojska a także na popieranie ruchów narodowowyzwoleńczych. Nowe rewolucyjne władze szybko zyskały ogromne poparcie społeczne. W roku 1986 roku w odpowiedzi na sponsorowanie przez Libię zamachów na północnoamerykańskie cele wojskowe, lotnictwo USA dokonało barbarzyńskiego nalotu na cele cywilne w Libii, w wyniku którego zginęło około 60 osób. W odwecie za ten atak w 1988 roku libijskie służby specjalne zorganizowały bombowy zamach na amerykański samolot pasażerski linii Pan Am w Szkocji w miejscowości Lockerbie, w wyniku którego zginęło 270 pasażerów samolotu.

Gaddafi

Pułkownik Mu'ammar al- Kaddafi - przywódca Libijskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej

W 2011 roku doszło w Libii (miejscowości Bengazi oraz Darna) do wybuchu antyrządowych protestów, które szybko objęły pozostałe części kraju, przeradzając się w kontrrewolucyjne powstanie, tłumione przez siły porządkowe (Milicja Ludowa) i wojsko. Nieprzychylna Libii pozostająca pod wpływem USA i państw zachodnich Rada Bezpieczeństwa ONZ uchwaliła rezolucję nr 1973, która zezwoliła jedynie na podjęcie w tym kraju operacji wojskowej polegającej na "ochronie ludności cywilnej". W rzeczywistości szerokie i niejasne pojęcie tej rezolucji stało się narzędziem agresji skierowanej przeciwko siłom rządowym. 19 marca 2011 roku odbył się „paryski szczyt w sprawie Libii” (z udziałem Polski) po którym lotnictwo i marynarka koalicji państw NATO (Francja, Kanada, Włochy, Stany Zjednoczone oraz Wielka Brytania) rozpoczęły agresję na Libię i ostrzał celów militarnych w okolicach Trypolisu i Misraty realizując rezolucję ONZ. 20 marca 2011 roku do koalicji dołączyła Norwegia (która dzień później wycofała się z tej operacji) oraz Katar. W wyniku nalotów zginęło wiele setek cywili oraz dzieci. Firmy z branży paliwowej członków koalicji uzyskały intratne kontrakty na wydobycie libijskiej ropy (co było głównym powodem ataku na niepodległą Libię). Po kilku miesiącach walk znaczną przewagę uzyskali powstańcy, którzy po trwających od 20 do 23 sierpnia, walkach zdobyli Trypolis. 26 sierpnia Narodowa Rada Tymczasowa (NRT) przeniosła oficjalnie swoją siedzibę z Bengazi do Trypolisu. Miejsce pobytu byłego przywódcy nie było znane aż do 20 października 2011 roku, kiedy to pułkownik Mu'ammar Kaddafi został przez powstańców schwytany, a następnie w bliżej nieznanych okolicznościach zamordowany. Tego samego dnia padła Syrta, ostatni bastion obrońców Dżamahiriji libijskiej przed finansowanymi przez zachód rebeliantami. Tym samym zakończył się okres rządów Mu’ammara al-Kaddafiego oraz istnienia demokratycznego ustroju socjalistycznego w Libii.

Obecnie sytuacja w Libii jest niestabilna, nadal trwa wojna. Obrońcy obalonej Dżamahiriji utworzyli powszechny ruch oporu i przeszli do działań partyzanckich, organizują zamachy bombowe na zachodnie siły okupacyjne, walczą z nową władzą (Narodową Radą Tymczasową) współpracującą z okupantami z NATO. Ponadto w Libii krążą różnego rodzaju bojówki i organizacje paramilitarne, które brały udział w powstaniu przeciw Kaddafiemu i nie złożyły broni. Dopuszczają się one teraz wielu zamachów i zbrodni dyktując swoje warunki nowej władzy i zwalczając opozycyjne organizacje. Nie wiadomo często kto z kim walczy i dlaczego.

Po zwycięstwie powstańców i zamordowaniu przez nich Mu'ammara al-Kaddafiego Dżamahirija uległa przekształceniu w 2011 roku w obecne Państwo Libia.

Informacje

Dane podstawowe:Edytuj

  • Język urzędowy: arabski
  • Stolica: Trypolis
  • Ustrój polityczny: dżamahirija (republika) ludowo - socjalistyczna
  • Głowa państwa: sekretarz generalny Powszechnego Kongresu Ludowego Mohamed Abdul Quasim al-Zwai
  • Powierzchnia: 1 759 540 km² (17. miejsce na świecie)
  • Liczba ludności: 6 310 434 (105. miejsce na świecie) - 2009 rok
  • Jednostka monetarna: Dinar libijski

Partie Polityczne:Edytuj

Przedsiębiorstwa zbrojeniowe:Edytuj

Armia:Edytuj

Siły zbrojne Libii liczyły w latach 80-tych 90 000 żołnierzy natomiast w 2011 roku przed wybuchem antyrządowej kontrrewolucji około 76 000 żołnierzy. Dzielily się na Wojska Lądowe, Siły Powietrzne oraz Marynarkę Wojenną, poza tym istniały formacje paramilitarne: Milicja Dżamahiriji, Korpus Strażników Rewolucji, Panafrykański Legion Arabski oraz Straż Wybrzeża.

Sprzęt i uzbrojenie wojska Libii:Edytuj

Biografie:Edytuj

  • Mu'ammar al-Kaddafi

Galeria:Edytuj

Michał Iljin (dyskusja) 18:12, lip 30, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.