FANDOM


Wielka Libijska Arabska Dżamahirijja Ludowo - Socjalistyczna (WLADżLS) - historyczne socjalistyczne państwo położone w Afryce Północnej nad zatoką Wielka Syrta (Morze Śródziemne).

Coat of arms of Libya 1977-2011.svg

Godło Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo -Socjalistycznej

Flag of Libya (1977-2011).svg

Flaga Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej

WLADżLS graniczyła od zachodu z Tunezją i Algierią (ARLD), od południa z Nigerem i Czadem, od południowego wschodu z Sudanem oraz od wschodu z Egiptem (ARE).

Dżamahirija (dosłowne tłumaczenie: państwo ludu) libijska powstała 1 września 1969 roku kiedy to grupa młodych oficerów na czele z póżniejszym przywódcą Libii Mu'ammarem al-Kaddafim przeprowadziła rewolucję i obaliła panujący w owym czasie w Libii ustrój monarchistyczny, zdetronizowała króla, a następnie obejmując władzę jako Rada Dowódcza Rewolucji proklamowała Libijską Republikę Arabską (LRA). Wkrótce po udanej rewolucji nowa władza zlikwidowała wojskowe bazy brytyjskie i amerykańskie istniejące w Libii za rządów obalonego króla Idrisa I, zmusiła do wyjazdu 25 000 mieszkających w Libii Włochów oraz przeprowadziła upaństwowienie wydobycia i przetwórstwa ropy naftowej. Mu'ammar al-Kadafi odrzucił zarówno socjalizm radziecki jak i zachodni kapitalizm i stwierdził, że będzie zachowywać niezależny kurs. Stworzył jak sam to określił "prawdziwe państwo socjalistyczne". Było ono oparte na połączeniu religii islamu oraz demokracji bezpośredniej, zarządzane przez Kongresy Ludowe. Libia za rządów pułkownika Kaddafiego wspierała radykalnie lewicowe ruchy narodowowyzwoleńcze w Afryce (Afrykański Kongres Narodowy w RPA, SWAPO w Namibii (RN), FRELIMO w Mozambiku (RM), FROLINAT w Czadzie, POLISARIO na Saharze Zachodniej), w Azji (OWP w Palestynie, MNLF na Filipinach) i w Europie (IRA i ETA) oraz państwa Ameryki Łacińskiej rządzone przez lewicę, jak sandinistowska Nikaragua (RN).

W 1972 roku Libia razem z Egiptem (ARE) i Syrią (SRA) utworzyła Federację Republik Arabskich (FRA), lecz już w 1977 roku odłączyła się tworząc Wielką Libijską Arabską Dżamahiriję Ludowo - Socjalistyczną (WLADżLS), której ustrój był opisany w "Zielonej Książce" napisanej przez Kaddafiego. Dzięki dochodom płynącym z bogatych złóż ropy naftowej Libia (WLADżLS) stała się krajem niezależnym od zachodu. Miliardy dolarów uzyskanych z ropy wydano na edukację obywateli, budowę szkół, dróg, domów, szpitali, rozwój rolnictwa oraz wojska a także na popieranie ruchów narodowowyzwoleńczych. Nowe rewolucyjne władze szybko zyskały ogromne poparcie społeczne. W roku 1986 roku w odpowiedzi na sponsorowanie przez Libię zamachów na północnoamerykańskie cele wojskowe, lotnictwo USA dokonało barbarzyńskiego nalotu na cele cywilne w Libii, w wyniku którego zginęło około 60 osób. W odwecie za ten atak w 1988 roku libijskie służby specjalne zorganizowały bombowy zamach na amerykański samolot pasażerski linii Pan Am w Szkocji w miejscowości Lockerbie, w wyniku którego zginęło 270 pasażerów samolotu.

Gaddafi

Pułkownik Mu'ammar al- Kaddafi - przywódca Libijskiej Dżamahiriji Ludowo - Socjalistycznej

W 2011 roku doszło w Libii (miejscowości Bengazi oraz Darna) do wybuchu antyrządowych protestów, które szybko objęły pozostałe części kraju, przeradzając się w kontrrewolucyjne powstanie, tłumione przez siły porządkowe (Milicja Ludowa) i wojsko. Nieprzychylna Libii pozostająca pod wpływem USA i państw zachodnich Rada Bezpieczeństwa ONZ uchwaliła rezolucję nr 1973, która zezwoliła jedynie na podjęcie w tym kraju operacji wojskowej polegającej na "ochronie ludności cywilnej". W rzeczywistości szerokie i niejasne pojęcie tej rezolucji stało się narzędziem agresji skierowanej przeciwko siłom rządowym. 19 marca 2011 roku odbył się „paryski szczyt w sprawie Libii” (z udziałem Polski) po którym lotnictwo i marynarka koalicji państw NATO (Francja, Kanada, Włochy, Stany Zjednoczone oraz Wielka Brytania) rozpoczęły agresję na Libię i ostrzał celów militarnych w okolicach Trypolisu i Misraty realizując rezolucję ONZ. 20 marca 2011 roku do koalicji dołączyła Norwegia (która dzień później wycofała się z tej operacji) oraz Katar. W wyniku nalotów zginęło wiele setek cywili oraz dzieci. Firmy z branży paliwowej członków koalicji uzyskały intratne kontrakty na wydobycie libijskiej ropy (co było głównym powodem ataku na niepodległą Libię). Po kilku miesiącach walk znaczną przewagę uzyskali powstańcy, którzy po trwających od 20 do 23 sierpnia, walkach zdobyli Trypolis. 26 sierpnia Narodowa Rada Tymczasowa (NRT) przeniosła oficjalnie swoją siedzibę z Bengazi do Trypolisu. Miejsce pobytu byłego przywódcy nie było znane aż do 20 października 2011 roku, kiedy to pułkownik Mu'ammar Kaddafi został przez powstańców schwytany, a następnie w bliżej nieznanych okolicznościach zamordowany. Tego samego dnia padła Syrta, ostatni bastion obrońców Dżamahiriji libijskiej przed finansowanymi przez zachód rebeliantami. Tym samym zakończył się okres rządów Mu’ammara al-Kaddafiego oraz istnienia demokratycznego ustroju socjalistycznego w Libii.

Obecnie sytuacja w Libii jest niestabilna, nadal trwa wojna. Obrońcy obalonej Dżamahiriji utworzyli powszechny ruch oporu i przeszli do działań partyzanckich, organizują zamachy bombowe na zachodnie siły okupacyjne, walczą z nową władzą (Narodową Radą Tymczasową) współpracującą z okupantami z NATO. Ponadto w Libii krążą różnego rodzaju bojówki i organizacje paramilitarne, które brały udział w powstaniu przeciw Kaddafiemu i nie złożyły broni. Dopuszczają się one teraz wielu zamachów i zbrodni dyktując swoje warunki nowej władzy i zwalczając opozycyjne organizacje. Nie wiadomo często kto z kim walczy i dlaczego. Ruch oporu skupiający obrońców Dżamahiriji i mający ogromne poparcie wśród społeczeństwa Libii zapowiada wyzwolenie całego kraju i przywrócenie dawnego porządku konstytucyjnego.

Po zwycięstwie powstańców i zamordowaniu przez nich Mu'ammara al-Kaddafiego Dżamahirija uległa przekształceniu w 2011 roku w obecne Państwo Libia.

Informacje

Dane podstawowe:

  • Język urzędowy: arabski
  • Stolica: Trypolis
  • Ustrój polityczny: dżamahirija (republika) ludowo - socjalistyczna
  • Głowa państwa: sekretarz generalny Powszechnego Kongresu Ludowego Mohamed Abdul Quasim al-Zwai
  • Powierzchnia: 1 759 540 km² (17. miejsce na świecie)
  • Liczba ludności: 6 310 434 (105. miejsce na świecie) - 2009 rok
  • Jednostka monetarna: Dinar libijski

Armia:

Siły zbrojne Libii liczyły w latach 80-tych 90 000 żołnierzy natomiast w 2011 roku przed wybuchem antyrządowej kontrrewolucji około 76 000 żołnierzy. Dzielily się na Wojska Lądowe, Siły Powietrzne oraz Marynarkę Wojenną, poza tym istniały formacje paramilitarne: Milicja Dżamahiriji, Korpus Strażników Rewolucji, Panafrykański Legion Arabski oraz Straż Wybrzeża.

Sprzęt i uzbrojenie wojska Libii:

Biografie:

Film:

Hymn Obrońcow Dżamahiriji i zwolenników pułkownika Mu'ammara Kaddafiego napisany przez rosyjskiego wokalistę rockowego:

http://www.youtube.com/watch?v=ek_uBNTQeOE

Galeria:

Michał Iljin (dyskusja) 18:12, lip 30, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.