FANDOM


MiG-31 (ros. МиГ-31) - samolot myśliwski i rozpoznawczy konstrukcji radzieckiej IV generacji, następca samolotu MiG-25.
MIG-31 Foxhound 4

Ciężki samolot myśliwski MiG-31

Samolot MiG-31 został opracowany i zbudowany w biurze konstrukcyjnym Mikojana i Gurewicza (OKB-155) w latach 70-tych XX wieku jako dwumiejscowy ciężki myśliwiec przechwytujący przeznaczony do przechwytywania i niszczenia wszelkich celów powietrznych na każdej wysokości, w dzień i w nocy oraz w każdych warunkach pogodowych. Według założeń projektowych miał być połączeniem najlepszych cech dwumiejscowego samolotu Tu-128 oraz jednomiejscowego MiG-25 (głównie zasięg i prędkość). Pierwszy z nich wyróżniał się bardzo dużym zasięgiem jak na myśliwce tamtych lat (2565 km), a drugi prędkością (3 Machy). MiG-31 stanowi rozwinięcie MiGa-25 i powstał na bazie jego wersji rekordowej E-266 z 1967 roku. Nowy samolot badano pod względem walki z nowym bombowcem strategicznym USA Rockwell B-1B. Maszyna miała trafić do Wojsk Obrony Powietrznej ZSRR.

250112 Mig-31

MiG-31 Sił Powietrznych ZSRR w locie

Myśliwiec był i jest wyjątkowy, ponieważ pierwszy raz na świecie w samolocie produkowanym seryjnie zamontowano impulsowy radar Dopplera z pasywną anteną skanowania fazowego RP-31 N007 "Bariera" (Do 2000 roku był jedynym na świecie myśliwcem wyposażonym w taki radar). Dzięki temu systemowi MiG-31 ma możliwość zwalczania wielu celów powietrznych naraz oraz jest w stanie zwalczać wszelkie pociski samosterujące przenoszone przez amerykańskie bombowce strategiczne B-1B. Maksymalny zasięg radaru wynosi 320 km, wykrywa on jednocześnie 24 cele, z czego automatycznie śledzi 10. Równocześnie może on odpalić salwę 4 pocisków rakietowych do 4 znacznie oddalonych od siebie, manewrujących obiektów. Ówcześnie takie zadanie mógł wykonać tylko system z samolotu amerykańskiego F-14 Kocur z tym, że cele musiały lecieć blisko siebie i nie wykonywać gwałtownych manewrów. Poza tym samolot posiada bogate wyposażenie awioniczne jak: wysuwany termonamiernik 8TP umieszczony w dziobie kadłuba (o zasięgu 56 km) dla biernego (skrytego) obserwowania przestrzeni powietrznej, systemy pozwalające operować nad terenami, na których nie znajdują się naziemne pomoce nawigacyjne: RSBN, RSDN (radiotechniczne systemy bliskiej i dalekiej nawigacji), system Tropik, wykorzystujący nawigację satelitarną, oraz wiele innych. Jednak najciekawszymi urządzeniami są systemy wymiany danych APD-518 i dekryptażu RK-RŁDN, które pozwalają skrycie przekazywać informacje o celach do innych samolotów oraz stanowisk naziemnych. Umożliwia to grupie czterech MiG-31 patrolować pas o szerokości 800-900 km. Urządzenia te opracowano w początku lat 70-tych na długo przed
Mig31
analogicznymi systemami amerykańskimi, które opracowano dopiero w latach 90-tych. 
Wyjątkowość samolotu polega też na tym, że jako jeden z niewielu samolotów bojowych produkowanych seryjnie (poza MiG-25, Lockheed SR-71, Euromyśliwiec Tajfun, Lockheed F-22 Raptor) jest w stanie długotrwale utrzymywać prędkość ponaddźwiękową bez użycia dopalacza. Ówcześnie potrafił to tylko właśnie MiG-25 oraz amerykański samolot szpiegowski Lockheed SR-71.
800px-MiG-31BM maks-2009

MiG-31BM lotnictwa wojskowego Rosji w czasie Międzynarodowego Salonu Lotniczego

Konstrukcja duralowa z elementami tytanowymi, półskorupowa. Usterzenie pionowe podwójne, płat stały w układzie górnopłata. Wloty powietrza po bokach kadłuba. Kabina hermetyzowana z fotelami wyrzucanymi. Celownik radiolokacyjny, systemy dalekiej i bliskiej nawigacji oraz wyposażenie do lotów bez widzialności. Urządzenie do tankowania samolotu w powietrzu. Podwozie z kołem przednim chowane w locie.

Oblotu prototypu oznaczonego jako Je-155MP dokonano 16 września 1975 roku. Dokonał tego pilot doświadczalny A. W. Fiedotow. Po serii prototypowej zaczęto produkować seryjną wersję myśliwca. Po zdradzie pilota A. Tołkaczewa i przekazaniu danych systemów pokładowych samolotów myśliwskich funkcjonariuszom amerykańskiej agencji wywiadowczej CIA, opracowano zmodyfikowaną wersję MiG-31B (wcześniejsze egzemplarze doprowadzono do tego standardu w zakładach remontowych, oznaczając je literami BS). Ocenia się, że możliwości bojowe tej modyfikacji wzrosły co najmniej o 50%. Dnia 6 maja 1981 roku decyzją Rady Ministrów ZSRR MiG-31 wszedł na uzbrojenie Armii Radzieckiej, w tym samym roku rozpoczęto produkcję w mieście Gorki. Samolot był pierwotnie przeznaczony do przechwytywania rakiet cruise w całym zakresie wysokości i prędkości. Do służby Wojsk Obrony Powietrznej ZSRR weszło 500 egzemplarzy samolotu. Po rozpadzie Związku Radzieckiego w lotnictwie Federacji Rosyjskiej (FR) pozostawiono 400 maszyn, natomiast 100 samolotów przekazano lotnictwu Kazachstanu, które pozostaje jedynym obok Rosji użytkownikiem MiGa-31. Obecnie MiG-31 jest podstawą obrony powietrznej w Rosji. W 2005 roku rozpoczęto kompleksową modernizację samolotu, jednak prace są utajnione. Do 2018 roku ponad 60 rosyjskich samolotów MiG-31 zostanie zmodernizowanych do wariantu MiG-31BM. Po realizacji zamówienia Rosja będzie posiadać 130 samolotów MiG-31BM.

Kazachstan mig31

Samolot MiG-31 lotnictwa wojskowego Kazachstanu

Informacje

Dane podstawowe:

Dane techniczne:

  • Silnik: 2 turboodrzutowe Sołowiew D-30F6
    Mig-31

    Sylwetka samolotu myśliwskiego MiG-31 w trzech rzutach

  • Rozpiętość: 13,45 m
  • Długość kadłuba: 21,62 m
  • Wysokość: 6,15 m
  • Powierzchnia nośna: 61,60 m²
  • Masa własna: 21 230 kg
  • Masa całkowita: 46 200 kg
  • Prędkość maks: 3 000 km/h (2,83 Ma)
  • Prędkość min: ...
  • Wznoszenie: 208 m/s
  • Pułap: 24 400 m
  • Zasięg: 5 000 km
  • Zapas paliwa: 17 330 l
  • Rozbieg: 1 200 m
  • Dobieg: 800 m
  • Uzbrojenie: działko 6-lufowe GSz-6-23 kal. 23 mm (260 szt. amunicji) oraz 8 kierowanych pocisków rakietowych lub 6 pocisków rakietowych i 2 dodatkowe zbiorniki paliwa zwiększające zasięg na 8 zamkach pod kadłubem i skrzydłami.

Wersje:

  • MiG-31B - seryjnie zmodyfikowana wersja. Wyposażona m.in. w urządzenia do tankowania w powietrzu.
  • MiG-31BS - wcześniejsza wersja samolotu doprowadzona do standartu MiG-31B. Pozbawiona urządzeń do tankowania w powietrzu.
  • MiG-31M - wersja zmodernizowana, wyposażona w ulepszone uzbrojenie, awionikę i radar. Oblatana w 1993 roku.
  • MiG-31BM - wersja zmodernizowana, wyposażona m.in. w nową radiostację pokładową, nowy system kierowania uzbrojeniem i nowy radar dopplerowski "Bariera-M". Współczesna wersja dla sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej. Oblatana w 1998 roku.
  • MiG-31FE - wielozadaniowa wersja samolotu MiG-31BM. Opracowana w latach 90-tych.
  • MiG-31E - wersja eksportowa MiG-31FE z uproszczoną awioniką.
  • MiG-31K - wersja przystosowana do przenoszenia najnowocześniejszych hipersonicznych pocisków manewrujących Ch-47M2 Kindżał. Wyposażona w system kierowania pociskiem oraz system kierowania ogniem. Ponadto zwiększono zapas paliwa oraz ciąg silników. Do przenoszenia pocisków przystosowano do tej pory 10 samolotów.

Użytkownicy:

Bibliografia:

  • Andrzej Glass "Samoloty '90" NOT-SIGMA Sp. z o.o. Warszawa 1991

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 07:45, sie 13, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.