FANDOM


Niszczyciel rakietowy typu Asagiri - niszczyciel rakietowy konstrukcji japońskiej, następca niszczyciela rakietowego typu Hatsuyuki.

Niszczyciel rakietowy typu Asagiri

Niszczyciel rakietowy "Umigiri" typu Asagiri

Niszczyciele rakietowe typy Asagiri powstały pod koniec lat 80-tych w celu zastąpienia starszych konstrukcji japońskich niszczycieli. Projekt jednostek opracowano w oparciu o sprawdzone niszczyciele rakietowe typu Hatsuyuki.

Niszczyciel rakietowy Sawagiri typu Asagiri

Niszczyciel rakietowy "Sawagiri" typu Asagiri

Podobnie jak wcześniejszy typ niszczyciele Asagiri posiadają na rufie pokład startowy i hangar pozwalający na bazowanie śmigłowca ZOP. W porównaniu do typu Hatsuyuki są lepsze pod względem rozplanowania siłowni okrętowej. Na poprzednim typie siłownia składała się z turbin gazowych Olympus/Tyne w układzie COGOG, które znajdowały się w jednym przedziale wodoszczelnym, a spaliny były odprowadzane do jednego dużego komina. Niszczyciele Asagiri mają siłownię w układzie COGAG umieszczoną asymetrycznie w dwóch niezależnych przedziałach wodoszczelnych. Chroni to okręty przed całkowitą utratą mocy w przypadku pojedyńczego trafienia w kadłub. Przedni przedział maszynowni przekazuje moc na lewą śrubę napędową, a tylni przedział maszynowni na prawą śrubę napędową. Przekładnia dla przedniej pary turbin znajduje się za nimi w kierunku rufy, a przekładnia dla tylnej pary turbin znajduje się przed nimi w kierunku dziobu. Takie rozplanowanie przesunęło siłownie na przeciwległe burty co dodatkowo chroni je przed jednoczesnym uszkodzeniem. Okręty otrzymały dwa kominy przesunięte względem płaszczyzny symetrii kadłuba. Uzyskaną w ten sposób wolną przestrzeń na śródokręciu można wykorzystać do rozlokowania dodatkowego uzbrojenia. Do wyrzutni pociskow rakietowych klasy woda-woda "Harpun" pomiędzy kominami jest wygodny dostęp. Na wcześniejszych typach wokół wyrzutni było znacznie mniej miejsca. Zmiana turbin zwiększyła moc napędu niszczycieli. Uzbrojenie jednostek jest podobne do uzbrojenia poprzedników. Zmieniło się natomiast wyposażenie elektroniczne, które posiada większe możliwości. Zainstalowano m.in. nowy system przetwarzania informacji bojowych OYQ-6 wykonany przy użyciu japońskich terminali cyfrowych OJ-194B oraz amerykańskich komputerów o przeznaczeniu wojskowym UYK-20A. Na okrętach ponadto zainstalowano system klasyfikacji celów OYQ-5 i radary dozoru powietrznego OPS-4c, a począwszy od piątej jednostki OPS-24. Niszczyciele typu Asagiri są wyposażone w holowane cele pozorowane (wabiki) dla torped SLQ-25 NIXIE oraz system wygłuszający szumy Praire/Masker. Ponadto niszczyciele posiadają aktywne stabilizatory przechyłów i system Beartrap ułatwiający lądowanie śmigłowców wraz z urządzeniami do manewrowania śmigłowcem na pokładzie startowym.
Niszczyciel rakietowy Sawagiri typu Asagiri 1

Niszczyciel rakietowy "Sawagiri" typu Asagiri

Uzbrojenie niszczyciela stanowią wyrzutnie pocisków rakietowych woda-woda Harpun, woda-powietrze Sea Sparrow i wyrzutnie rakietotorped ASROC. Do zwalczania okrętów podwodnych mogą być także wykorzystane dwie trzyrurowe wyrzutnie torped Mk46 kal. 324 mm. Uzbrojenie artyleryjskie składa się z uniwersalnej armaty morskiej OTO Melara kal. 76 mm oraz dwóch zestawów artyleryjskich Phalanx kal. 20 mm. Dopełnieniem uzbrojenia jest śmigłowiec zwalczania okrętów podwodnych typu SH-3 Morski Król.

Pierwszy niszczyciel rakietowy otrzymał nazwę Asagiri i został zwodowany 19 września 1986 roku, a dwa lata później 17 marca 1986 roku wszedł do służby w Japońskich Morskich Siłach Samoobrony i otrzymał numer burtowy 151. Kolejne jednostki weszły do służby w 1989 roku (3 okręty), 1990 roku (3 okręty) oraz 8 marca 1991 roku (1 okręt). Ówcześnie były jedne z najlepszych niszczycieli rakietowych na świecie, porównywalne do okrętów USA oraz byłego ZSRR. Wszystkie 8 jednostek nadal pozostaje w służbie japońskiej marynarki.
Niszczyciel rakietowy Asagiri

Niszczyciel rakietowy Asagiri, pierwsza z ośmiu jednostek tego typu

Informacje

Dane podstawowe:

  • Państwo: Japonia
  • Producent:​​​​​​ brak danych
  • Typ okrętu: niszczyciel rakietowy
  • Załoga: 230 osób
  • Prototypy: brak
  • Produkcja: 1986 - 1989
  • Zbudowane jednostki: 8 szt.

Dane techniczne:

  • Napęd: 4 turbiny gazowe Kawasaki/Rolls-Royce Spey SM-1 o mocy 68 400 KM napędzające dwie śruby napędowe
  • Długość: 136,5 m
  • Szerokość: 14,6 m
  • Wysokość: brak danych
  • Zanurzenie: 4,45 m
  • Wyporność standartowa: 3 400,0 t
  • Wyporność maksymalna: 4 200,0 t
  • Prędkość maks. 30 węzłów
  • Zasięg: 8 000 Mm
  • Autonomiczność: brak danych
  • Uzbrojenie:

Zbudowane jednostki:

  1. "Asagiri" (numer burtowy 151) - wodowanie: 19.09.1986, wejście do służby: 17.03.1988
  2. "Yamagiri" (numer burtowy 152)  - wodowanie: 08.10.1987, wejście do służby: 25.01.1989
  3. "Yuugiri' (numer burtowy 153) - wodowanie: 25.09.1987, wejście do służby: 28.02.1989
  4. "Amagiri" (numer burtowy 154) - wodowanie: 21.09.1987, wejście do służby: 17.03.1989
  5. "Hamagiri" (numer burtowy 155) - wodowanie: 04.06.1988, wejście do służby: 30.10.1990
  6. "Setogiri" (numer burtowy 156) - wodowanie: 12.09.1988, wejście do służby: 14.02.1990
  7. "Sawagiri" (numer burtowy 157) - wodowanie: 25.11.1988, wejście do służby: 06.03.1990
  8. "Umigiri" (numer burtowy 158) - wodowanie: 11.09. 1989, wejście do służby: 08.03.1991

Użytkownicy:

Bibliografia:

  • Jacek Krzewiński "Okręty wojenne świata" NOT-SIGMA Warszawa 1993

Michał Iljin (dyskusja) 17:51, sty 13, 2020 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.