PZL SM-2 - lekki śmigłowiec wielozadaniowy konstrukcji polskiej. Następca licencyjnego śmigłowca SM-1.

Jeden z muzealnych eksponatów śmigłowca SM-2

Śmigłowiec SM-2 został opracowany w zakładach PZL Świdnik jako zmodyfikowana wersja śmigłowca SM-1 produkowanego w Świdniku na licencji radzieckiej maszyny Mi-1. Od swojego poprzednika różnił się przedewszystkim większą pięcioosobową kabiną z większymi rozsuwanymi drzwiami umożliwiającymi m.in. wygodną pracę wyciągarki w akcjach ratowniczych. Pozostałe części poprzednika, a w szczególności silnik oraz ogon pozostały praktycznie niezmienione. Większa kabina dawała możliwość ustawienia w jednej linii dwóch foteli dla pilota i instruktora, lub pilota i nawigatora.

Konstrukcja metalowa, półskorupowa w części przedniej, w część środkowa natomiast wykonana jest w postaci kratownicy spawanej z rur stalowych. Belka ogonowa również ma konstrukcję półskorupową. Wirnik główny trójłopatowy, łopaty stalowo-drewnianePodwozie trójpodporowe z kółkiem przednim, stałe. Na wyposażenie standardowe śmigłowca SM-2 składały się: automatyczny radiokompas ARK-5, żyrokompas, radiowysokościomierz, radiostacja UKF R-800, elektrorakietnica sygnalizacyjna i szperacz.

Śmigłowiec SM-2 należący do Ludowego Wojska Polskiego w czasie wykonywania manewru zawisu

Oblotu prototypu dokonano 18 listopada 1959 roku. Dokonał tego pilot oblatywacz kpt. Stanisław Wiącek. Zbudowano dwa prototypy latające (nr fabryczne: S201001 i S201002) oraz jeden do prób statycznych. Po raz pierwszy zaprezentowano go publicznie podczas pokazów lotniczych w czasie Święta Lotnictwa w Łodzi we wrześniu 1960 roku. Próby fabryczno-kwalifikacyjne śmigłowca zakończyły się w styczniu 1961 roku i w tym samym roku rozpoczęto jego produkcję seryjną, równocześnie zaprzestano produkcji śmigłowca SM-1. Nowy śmigłowiec budowany był w wersjach: rozpoznawczej, łącznikowej oraz sanitarnej, w której nosze znajdowały się w środku kabiny gdzie można było je wkładać i wyjmować przez otwieraną przednią część kadłuba. Pojawiła się również wersja dźwigowa.

Użytkownikiem większości wyprodukowanych śmigłowców było Ludowe Wojsko Polskie (LWP), do którego trafiło ponad 70 maszyn. Innymi użytkownikami SM-2 w Polsce były: producent WSK Świdnik (1 szt.), Instytut Lotnictwa (1 szt.) oraz lotnictwo sanitarne (4 szt.) resztę egzemplarzy wyeksportowano do Czechosłowacji (CSRS). Śmigłowiec SM-2 pomimo licznych zalet wynikających z obszernej kabiny nie był tak udany jak jego radziecki protoplasta Mi-1 (SM-1). Miał gorsze właściwości podczas startu, mniejszą prędkość maksymalną lotu oraz gorsze osiągi w zawisie. Przyczyną była nie tylko większa masa startowa, ale też nieprawidłowa konstrukcja wlotu powietrza do gaźnika, co obniżało moc silnika maszyny. Dlatego pomimo kolejnych ulepszanych do 1964 roku wersji po wyprodukowaniu 91 egzemplarzy śmigłowca wstrzymano jego produkcję skupiając się na produkcji licencyjnej radzieckiego śmigłowca Mi-2Ostatnie maszyny SM-2 wycofano z wojska polskiego w marcu 1979 roku.

Śmigłowiec SM-2 należący do Ludowego wojska Polskiego

Informacje

Wersja sanitarna śmigłowca SM-2

Dane podstawowe:

  • Państwo: Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL)
  • Producent: PZL Świdnik
  • Typ śmigłowca: lekki, wielozadaniowy
  • Załoga: 1-2 osoba + 3-4 pasażerów
  • Prototypy: 1959
  • Produkcja: 1961 - 1964
  • Wyprodukowane egzemplarze: 85 - 91szt. (różne źrodła)

Dane techniczne:

  • Silnik: gwiazdowy LiT-3 o mocy 575 KM
  • Średnica wirnika: 14,33 m
  • Długość kadłuba: 12,08 m
  • Wysokość: 3,30 m
  • Masa własna: 1 925 kg
  • Masa całkowita: 2 550 kg
  • Prędkość maks: 170 km/h
  • Wznoszenie: 4,5 m/s
  • Pułap: 3 500 m
  • Zasięg: 500 km
  • Zapas paliwa: 240 l
  • Uzbrojenie: żadna z wersji nie była przewidziana do montażu uzbrojenia

Użytkownicy:

Bibliografia:

  • Ryszard Witkowski "Wiropłaty w Polsce, Biblioteczka Skrzydlatej Polski nr 38" Wydawnictwa Komunikacji i Łączności Warszawa 1986

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 21:29, maj 16, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.