FANDOM


Linia 1: Linia 1:
OT-64/ SKOT (cz. Obrněný Transportér-64)/ Średni Kołowy Opancerzony Transporter (SKOT) - kołowy [[transporter opancerzony]] produkcji [[Czechosłowacka Republika Socjalistyczna (CSRS)|czechosłowackiej]] oraz [[Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL)|polskiej]].
+
Opancerzony Transporter-64 (OT-64), cz. Obrněný Transportér-64 (OT-64)/ Średni Kołowy Opancerzony Transporter (SKOT) - kołowy [[transporter opancerzony]] produkcji [[Czechosłowacka Republika Socjalistyczna (CSRS)|czechosłowackiej]] oraz [[Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL)|polskiej]].
   
 
[[Plik:SKOT-2_AP.jpg|thumb|280px|Egzemplarz muzealny transportera opancerzonego SKOT 2AP, w tle jego radziecki odpowiednik [[BTR-60]]]]
 
[[Plik:SKOT-2_AP.jpg|thumb|280px|Egzemplarz muzealny transportera opancerzonego SKOT 2AP, w tle jego radziecki odpowiednik [[BTR-60]]]]
Linia 5: Linia 5:
 
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Transporter opancerzony SKOT został zaprojektowany w [[Czechosłowacka Republika Socjalistyczna (CSRS)|Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej (CSRS)]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> pod koniec lat 50-tych XX wieku. W tym samym czasie transporterem zainteresowała się [[Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL)]], czego rezultatem było podpisanie umowy o jego wspólnej produkcji. Czechosłowacka firma Tatra była odpowiedzialna za opracowanie podwozia, natomiast polski FSC za rozwój opancerzenia.</span>
 
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Transporter opancerzony SKOT został zaprojektowany w [[Czechosłowacka Republika Socjalistyczna (CSRS)|Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej (CSRS)]]</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> pod koniec lat 50-tych XX wieku. W tym samym czasie transporterem zainteresowała się [[Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL)]], czego rezultatem było podpisanie umowy o jego wspólnej produkcji. Czechosłowacka firma Tatra była odpowiedzialna za opracowanie podwozia, natomiast polski FSC za rozwój opancerzenia.</span>
   
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> konstrukcji transportera wykorzystano podzespoły samochodu ciężarowego Tatra T-138 oraz prototypowego terenowego samochodu ciężarowego S-360 będącego następcą ciężarówki Praga VS3</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">. W przedniej części pancernego kadłuba znajduje się przedział kierowania mieszczący siedzenia dla kierowcy oraz dowódcy. Tylną część kadłuba zajmuje przedział bojowy mieszczący dwie ławki dla 10 żołnierzy desantu. Ławki zamontowane wzdłuż burt, żołnierze siedzą na nich tyłem do kadłuba, w którym znajdują się otwory sztrzelnicze do prowadzenia ognia z broni osobistej. </span>Dzięki zastosowaniu zamkniętego i hermetycznego kadłuba transporter mógł operować w terenie skażonym [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Bro%C5%84_masowego_ra%C5%BCenia bronią masowego rażenia (ABC)]. Ponadto dzięki<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> całkowicie wodoszczelnemu kadłubowi i dwóm śrubom napędowym zamontowanym w jego tylnej części transporter posiadał zdolność pływania. SKOT został wyposazony w u</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">kład napędowy z planetarną półautomatyczną skrzynią biegów systemu, niezależne zawieszenie kół oraz centralny układ pompowania zapewniały mu dużą manewrowość w terenie.</span>
+
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Transporter SKOT został wyposażony w układ napędowy (8x8) z planetarną półautomatyczną skrzynią biegów, niezależne zawieszenie kół oraz w centralny układ pompowania kół zapewniały mu dużą manewrowość w terenie. W</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> konstrukcji transportera wykorzystano podzespoły samochodu ciężarowego Tatra T-138 oraz prototypowego terenowego samochodu ciężarowego S-360 będącego następcą ciężarówki Praga VS3</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">. W przedniej części pancernego kadłuba znajduje się przedział kierowania mieszczący siedzenia dla kierowcy oraz dowódcy. Przedział kierowania mieścił również radiostację UKF średniego zasięgu R-113. Tylną część zajmuje przedział bojowy mieszczący dwie ławki dla 10 żołnierzy desantu. one zamontowane wzdłuż burt, żołnierze siedzą na nich tyłem do kadłuba, w którym znajdują się otwory sztrzelnicze do prowadzenia ognia z broni osobistej. Przedział bojowy posiadał z tyłu podwójne drzwi, przez które żołnierze opuszczali pojazd</span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">. </span>Dzięki zastosowaniu zamkniętego, hermetycznego kadłuba i <span style="color:rgb(51,51,51);font-family:arial,tahoma,sans-serif;font-size:15px;line-height:22.5px;">wyposażeniu w system filtrowentylacji powietrza </span>transporter mógł operować w terenie skażonym [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Bro%C5%84_masowego_ra%C5%BCenia bronią masowego rażenia (ABC)]. Ponadto <span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">całkowicie wodoszczelny kadłub i dwie śruby napędowe zamontowane w jego tylnej części zapewniały SKOT-owi zdolność pływania.</span>
   
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W Polsce był produkowany w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Produkcję rozpoczęto 12 października 1963 roku w dwudziestą rocznicę bohaterskiej Bitwy pod Lenino i od razu wprowadzono na uzbrojenie [[Ludowe Wojsko Polskie (LWP)|Ludowego Wojska Polskiego (LWP)]] pod nazwą SKOT, co było dosłownym tłumaczeniem nazwy czechosłowackiej oraz do Armii Czechosłowackiej jako OT-64. Łącznie wyprodukowano 4500 egzemparzy transportera, z czego 2500 sztuk trafiło na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego w różnych wersjach nadwoziowych. Obok typowego transportera opancerzonego, były to wozy kierowania ogniem, wozy dowodzenia czy wozy pogotowia technicznego. W swej klasie był to odpowiednik transportera opancerzonego </span>[[BTR-60]]<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> produkcji </span>[[ZSRR]]<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> który był używany przez sojuszniczą [[Armia Radziecka|Armię Radziecką.]]</span>
+
[[Plik:SKOT_2AP.jpg|thumb|280px|Kolumna transporterów opancerzonych SKOT 2AP należących do Ludowego Wojska Polskiego]]
   
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">[[Plik:SKOT_2AP.jpg|thumb|280px|Kolumna transporterów opancerzonych SKOT 2AP należących do Ludowego Wojska Polskiego]]
+
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W Polsce transporter był produkowany w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Produkcję rozpoczęto 12 października 1963 roku w dwudziestą rocznicę bohaterskiej Bitwy pod Lenino i od razu wprowadzono na uzbrojenie [[Ludowe Wojsko Polskie (LWP)|Ludowego Wojska Polskiego (LWP)]] pod nazwą SKOT, co było dosłownym tłumaczeniem nazwy czechosłowackiej oraz do Armii Czechosłowackiej jako OT-64. Łącznie wyprodukowano 4500 egzemparzy transportera, z czego 2500 sztuk trafiło na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego w różnych wersjach nadwoziowych. Obok typowego transportera opancerzonego, były to wozy kierowania ogniem, wozy dowodzenia czy wozy pogotowia technicznego. W swej klasie SKOT był odpowiednikiem transportera opancerzonego </span>[[BTR-60]]<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> konstrukcji </span>[[ZSRR]],<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> który był używany przez sojuszniczą [[Armia Radziecka|Armię Radziecką.]] Z technologicznego punktu widzenia SKOT zdecydowanie jednak wyprzedził konstrukcję radziecką, w przeciwieństwie do dwóch silników benzynowych BTR-a posiadał jeden wysokoprężny, co upraszczało konstrukcję i zmniejszało zużycie paliwa. Aluminiowa głowica cylindra była chłodzona powietrzem, dzięki czemu waga silnika była niższa. Ponadto rozwijał o 15 km/h większą prędkość szosową niż radziecki transporter. </span><span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">Transporter opancerzony SKOT ze względu na wysokie właściwości jezdne i możliwości bojowe zaliczany był do jednych z najlepszych transporterów opancerzonych na świecie. Produkcję transportera zakończono w Polsce 22 lipca 1971 roku.</span>
</span>
 
   
<p style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;">[[Plik:Skot.jpg|thumb|280px|Jeden z polskich SKOT-ów na ćwiczeniach poligonowych.]]</p>
+
[[Plik:Skot.jpg|thumb|280px|Jeden z polskich SKOT-ów na ćwiczeniach poligonowych.]]
   
<p style="margin-top:0.4em;margin-bottom:0.5em;line-height:19.1875px;font-family:sans-serif;">Transporter opancerzony SKOT ze względu na wysokie właściwości jezdne i możliwości bojowe zaliczany był do jednych z najlepszych transporterów opancerzonych na świecie. Układ napędowy z planetarną półautomatyczną skrzynią biegów systemu, niezależne zawieszenie kół oraz centralny układ pompowania zapewniały mu dużą manewrowość w terenie. Produkcję transportera zakończono w Polsce 22 lipca 1971 roku. W latach dziewięćdziesiątych po wycofaniu z użytku wersji bojowych transportera podjęto się szerokiej modernizacji wersji specjalistycznych SKOT-a takich jak wozy kierowania ogniem, wozy dowodzenia czy wozy inżynieryjne, zbudowano nawet wersję ewakuacji medycznej z pola walki. Nową konstrukcję nazwano '''[[KTO Ryś]]''' (Kołowy Transporter Opancerzony Ryś) przebudowę przygotowały Wojskowe Zakłady Mechaniczne nr 5 z Poznania.</p>
+
<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;">W latach dziewięćdziesiątych po wycofaniu z użytku wersji bojowych transportera podjęto się szerokiej modernizacji wersji specjalistycznych SKOT-a takich jak wozy kierowania ogniem, wozy dowodzenia czy wozy inżynieryjne, zbudowano nawet wersję ewakuacji medycznej z pola walki. Nową konstrukcję nazwano </span>'''[[KTO Ryś]]'''<span style="font-family:sans-serif;line-height:19.1875px;"> (Kołowy Transporter Opancerzony Ryś) przebudowę przygotowały Wojskowe Zakłady Mechaniczne nr 5 z Poznania.</span>
   
 
[[Plik:Skot_289.jpg|thumb|280px|Transporter opancerzony SKOT]]
 
[[Plik:Skot_289.jpg|thumb|280px|Transporter opancerzony SKOT]]
Linia 28: Linia 28:
 
===Dane techniczne:===
 
===Dane techniczne:===
   
*Silnik: wysokoprężny, czterosuwowy, widlasty 8-cylindrowy Tatra T-928 o mocy 180 KM
+
*Silnik: wysokoprężny, 8-cylindrowy Tatra T-928 o mocy 180 KM
 
*Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych, grubość 6-13 mm
 
*Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych, grubość 6-13 mm
 
*Długość: 7,44 m
 
*Długość: 7,44 m
 
*Szerokość: 2,55 m
 
*Szerokość: 2,55 m
*Wysokość: 2,83 m
+
*Wysokość: 2,71 m
 
*Prześwit: 0,40 m
 
*Prześwit: 0,40 m
*Masa całkowita: 12,9 t
+
*Masa całkowita: 12 900 kg
 
*Prędkość maks.: 95 km/h (na szosie), 9km/h (na wodzie)[[Plik:Ot-64_ind_194.jpg|thumb|280px|Transporter opancerzony OT-64 Armii Republiki Indii]]
 
*Prędkość maks.: 95 km/h (na szosie), 9km/h (na wodzie)[[Plik:Ot-64_ind_194.jpg|thumb|280px|Transporter opancerzony OT-64 Armii Republiki Indii]]
 
*Zasięg: 650 - 740 km
 
*Zasięg: 650 - 740 km

Wersja z 14:27, sty 15, 2014

Opancerzony Transporter-64 (OT-64), cz. Obrněný Transportér-64 (OT-64)/ Średni Kołowy Opancerzony Transporter (SKOT) - kołowy transporter opancerzony produkcji czechosłowackiej oraz polskiej.

SKOT-2 AP

Egzemplarz muzealny transportera opancerzonego SKOT 2AP, w tle jego radziecki odpowiednik BTR-60

Transporter opancerzony SKOT został zaprojektowany w Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej (CSRS) pod koniec lat 50-tych XX wieku. W tym samym czasie transporterem zainteresowała się Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL), czego rezultatem było podpisanie umowy o jego wspólnej produkcji. Czechosłowacka firma Tatra była odpowiedzialna za opracowanie podwozia, natomiast polski FSC za rozwój opancerzenia.

Transporter SKOT został wyposażony w układ napędowy (8x8) z planetarną półautomatyczną skrzynią biegów, niezależne zawieszenie kół oraz w centralny układ pompowania kół zapewniały mu dużą manewrowość w terenie. W konstrukcji transportera wykorzystano podzespoły samochodu ciężarowego Tatra T-138 oraz prototypowego terenowego samochodu ciężarowego S-360 będącego następcą ciężarówki Praga VS3. W przedniej części pancernego kadłuba znajduje się przedział kierowania mieszczący siedzenia dla kierowcy oraz dowódcy. Przedział kierowania mieścił również radiostację UKF średniego zasięgu R-113. Tylną część zajmuje przedział bojowy mieszczący dwie ławki dla 10 żołnierzy desantu. Są one zamontowane wzdłuż burt, żołnierze siedzą na nich tyłem do kadłuba, w którym znajdują się otwory sztrzelnicze do prowadzenia ognia z broni osobistej. Przedział bojowy posiadał z tyłu podwójne drzwi, przez które żołnierze opuszczali pojazdDzięki zastosowaniu zamkniętego, hermetycznego kadłuba i wyposażeniu w system filtrowentylacji powietrza transporter mógł operować w terenie skażonym bronią masowego rażenia (ABC). Ponadto całkowicie wodoszczelny kadłub i dwie śruby napędowe zamontowane w jego tylnej części zapewniały SKOT-owi zdolność pływania.

SKOT 2AP

Kolumna transporterów opancerzonych SKOT 2AP należących do Ludowego Wojska Polskiego

W Polsce transporter był produkowany w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Produkcję rozpoczęto 12 października 1963 roku w dwudziestą rocznicę bohaterskiej Bitwy pod Lenino i od razu wprowadzono na uzbrojenie Ludowego Wojska Polskiego (LWP) pod nazwą SKOT, co było dosłownym tłumaczeniem nazwy czechosłowackiej oraz do Armii Czechosłowackiej jako OT-64. Łącznie wyprodukowano 4500 egzemparzy transportera, z czego 2500 sztuk trafiło na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego w różnych wersjach nadwoziowych. Obok typowego transportera opancerzonego, były to wozy kierowania ogniem, wozy dowodzenia czy wozy pogotowia technicznego. W swej klasie SKOT był odpowiednikiem transportera opancerzonego BTR-60 konstrukcji ZSRR, który był używany przez sojuszniczą Armię Radziecką. Z technologicznego punktu widzenia SKOT zdecydowanie jednak wyprzedził konstrukcję radziecką, w przeciwieństwie do dwóch silników benzynowych BTR-a posiadał jeden wysokoprężny, co upraszczało konstrukcję i zmniejszało zużycie paliwa. Aluminiowa głowica cylindra była chłodzona powietrzem, dzięki czemu waga silnika była niższa. Ponadto rozwijał o 15 km/h większą prędkość szosową niż radziecki transporter. Transporter opancerzony SKOT ze względu na wysokie właściwości jezdne i możliwości bojowe zaliczany był do jednych z najlepszych transporterów opancerzonych na świecie. Produkcję transportera zakończono w Polsce 22 lipca 1971 roku.

Skot

Jeden z polskich SKOT-ów na ćwiczeniach poligonowych.

W latach dziewięćdziesiątych po wycofaniu z użytku wersji bojowych transportera podjęto się szerokiej modernizacji wersji specjalistycznych SKOT-a takich jak wozy kierowania ogniem, wozy dowodzenia czy wozy inżynieryjne, zbudowano nawet wersję ewakuacji medycznej z pola walki. Nową konstrukcję nazwano KTO Ryś (Kołowy Transporter Opancerzony Ryś) przebudowę przygotowały Wojskowe Zakłady Mechaniczne nr 5 z Poznania.

Skot 289

Transporter opancerzony SKOT

Informacje

Dane podstawowe:

Dane techniczne:

  • Silnik: wysokoprężny, 8-cylindrowy Tatra T-928 o mocy 180 KM
  • Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych, grubość 6-13 mm
  • Długość: 7,44 m
  • Szerokość: 2,55 m
  • Wysokość: 2,71 m
  • Prześwit: 0,40 m
  • Masa całkowita: 12 900 kg
  • Prędkość maks.: 95 km/h (na szosie), 9km/h (na wodzie)
    Ot-64 ind 194

    Transporter opancerzony OT-64 Armii Republiki Indii

  • Zasięg: 650 - 740 km
  • Zapas paliwa: 330 l

Użytkownicy:

Michał Iljin (dyskusja) 22:26, maj 10, 2013 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.