FANDOM


 
Linia 15: Linia 15:
 
[[Plik:WZT-2_PKP.jpg|thumb|280px|WZT-2 będący na wyposażeniu Kolejowego Ratownictwa Technicznego Polskich Kolei Państwowych]]
 
[[Plik:WZT-2_PKP.jpg|thumb|280px|WZT-2 będący na wyposażeniu Kolejowego Ratownictwa Technicznego Polskich Kolei Państwowych]]
   
Prototyp wozu opracowany i zbudowany przez [[OBRUM|Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych (OBRUM)]] powstał w 1973 rok i również w tym samym roku rozpoczęto produkcję seryjną i wprowadzono na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego (LWP). Z ogólnej liczby około 600 wyprodukowanych sztuk, do Wojska Polskiego w latach 1973-1992 dostarczono w sumie ponad 330 egzemplarzy WZT-2 (z czego większość w latach 1984-1988). Obecnie na wyposażeniu [[Siły Zbrojne Rzeczpospolitej Polskiej|Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej]] pozostaje nadal 40 sztuk WZT-2. Ponadto część wozów zabezpieczenia technicznego eksploatowana jest przez Polskie Koleje Państwowe (PKP) w pociągach ratowniczych, oraz stanowi prywatną własność osób, które zakupiły je od wojska. Ponadto wiele wozów WZT-2 zostało wyprodukowanych na eksport do trzech zaprzyjaźnionych z PRL krajów socjalistycznych, z czego większość (196 sztuk) zakupiły [[Indie (RI)]]. Produkcję pojazdu zakończono w 1992 roku.
+
Prototyp wozu opracowany i zbudowany przez [[OBRUM|Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych (OBRUM)]] powstał w 1973 rok i również w tym samym roku rozpoczęto produkcję seryjną i wprowadzono na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego (LWP). Z ogólnej liczby około 600 wyprodukowanych sztuk, do Wojska Polskiego w latach 1973-1992 dostarczono w sumie ponad 330 egzemplarzy WZT-2 (z czego większość w latach 1984-1988). Obecnie na wyposażeniu [[Siły Zbrojne Rzeczpospolitej Polskiej|Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej]] pozostaje nadal 40 sztuk WZT-2. Ponadto część wozów zabezpieczenia technicznego eksploatowana jest przez Polskie Koleje Państwowe (PKP) w pociągach ratowniczych, oraz stanowi prywatną własność osób, które zakupiły je od wojska. Ponadto wiele wozów WZT-2 zostało wyprodukowanych na eksport do trzech zaprzyjaźnionych z PRL krajów socjalistycznych, z czego większość (196 sztuk) zakupiły [[Indie (RI)]]. Produkcję pojazdu zakończono w 1992 roku, w Siłach Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej został częściowo zastąpiony przez swego następcę [[WZT-3]].
 
==Informacje==
 
==Informacje==
   

Aktualna wersja na dzień 09:53, maj 16, 2020

WZT-2 - wóz zabezpieczenia technicznego konstrukcji polskiej bazujący na podwoziu czołgu T-55, następca wozu zabezpieczenia technicznego WZT-1.

WZT-2 (1)

Wóz zabezpieczenia technicznego WZT-2

Pojazd został opracowany i przeznaczony do obsługi technicznej czołgów T-55 znajdujących się na wyposażeniu Ludowego Wojska Polskiego (LWP), później był wykorzystywany również do obsługi nowszych czołgów typu T-72. W celu unifikacji konstrukcji pojazdu i uproszczenia produkcji postanowiono wykorzystać podwozie identyczne jak w czołgu T-55. Wóz zabezpieczenia technicznego WZT-2 jest przeznaczony do ewakuacji oraz pomocy technicznej pojazdów gąsienicowych uszkodzonych na polu walki, wykonywania prac montażowo-demontażowych, prac ziemnych, remontów pojazdów oraz udzielania załogom wozów bojowych pierwszej pomocy medycznej i ewakuacji rannych z pola walki (3 rannych w pozycji leżącej).

WZT-2

Wóz zabezpieczenia technicznego WZT-2 w terenie

Kadłub podzielony jest konstrukcyjnie na trzy przedziały: załogi zakryty w przedniej części, transportowy w formie odkrytej skrzyni w środkowej części oraz napędowy z tyłu wozu. Przedział transportowy może służyć do przewożenia większych urządzeń niezbędnych do wykonywania prac inżynieryjnych lub do transportu rannych na noszach w pozycji leżącej. Podwozie WZT-2 oparte jest na podwoziu czołgu T-55. Analogicznie jak w nim składa się z pięciu par podwójnych kół jezdnych, tylnych kół napędowych oraz przednich kół napinających. Załoga WZT-2 składa się z czterech osób: dowódcy, kierowcy, mechanika i operatora. Podobnie jak w T-55 pojazd wyposażony jest w przyrządy obserwacyjne, na które składają się peryskopy oraz noktowizory. Prędkość jazdy podczas holowania uszkodzonego sprzętu wynosi 15 km/h. Po przygotowaniu pojazd ten może pokonywać przeszkody wodne po dnie. Do wykonywania zadań WZT-2 posiada specjalistyczne wyposażenie na które składa się:

  • teleskopowy żuraw hydrauliczny o o udźwigu 10 000 kg i regulowanym ramieniu zamontowany po lewej stronie kadłuba
  • wyciągarka hydrauliczna o uciągu 750 kN
  • spycharka zamontowana z przodu pojazdu
  • sprzęt do spawania i cięcia elektrycznego
  • sprzęt do spawania i cięcia acetylenowego
  • sztywny hol do holowania uszkodzonych czołgów

Ponadto na wyposażenie standardowe pojazdu składa się radiostacja UKF R-123M wraz z odbiornikiem, telefon wewnętrzny R-124 , układ ochrony przed bronią masowego rażenia (ABC), układ przeciwpożarowy, termiczna aparatura dymotwórcza oraz rentgenometr. Uzbrojenie stanowi wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK kalibru 12,7 mm oraz granatnik przeciwpancerny RPG-7.

WZT-2 PKP

WZT-2 będący na wyposażeniu Kolejowego Ratownictwa Technicznego Polskich Kolei Państwowych

Prototyp wozu opracowany i zbudowany przez Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych (OBRUM) powstał w 1973 rok i również w tym samym roku rozpoczęto produkcję seryjną i wprowadzono na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego (LWP). Z ogólnej liczby około 600 wyprodukowanych sztuk, do Wojska Polskiego w latach 1973-1992 dostarczono w sumie ponad 330 egzemplarzy WZT-2 (z czego większość w latach 1984-1988). Obecnie na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej pozostaje nadal 40 sztuk WZT-2. Ponadto część wozów zabezpieczenia technicznego eksploatowana jest przez Polskie Koleje Państwowe (PKP) w pociągach ratowniczych, oraz stanowi prywatną własność osób, które zakupiły je od wojska. Ponadto wiele wozów WZT-2 zostało wyprodukowanych na eksport do trzech zaprzyjaźnionych z PRL krajów socjalistycznych, z czego większość (196 sztuk) zakupiły Indie (RI). Produkcję pojazdu zakończono w 1992 roku, w Siłach Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej został częściowo zastąpiony przez swego następcę WZT-3.

InformacjeEdytuj

Dane podstawowe:Edytuj

Dane techniczne:Edytuj

  • Uzbrojenie główne: brak
  • Uzbrojenie dodatkowe: wkm DSzK kal. 12,7 mm oraz granatnik przeciwpancerny RPG-7
  • Silnik: wysokoprężny, 12-cylindrowy W-55 o mocy 580 KM
  • Skrzynia biegów: manualna
  • Pancerz: stalowy, spawany z płyt walcowanych
  • Długość: 6,45 m
  • Szerokość: 3,27 m
  • Wysokość: brak danych
  • Prześwit: 0,42 m
  • Masa własna: ...
  • Masa całkowita: 34 000 kg
  • Prędkość maks.: 50 km/h (na szosie)
  • Zasięg: 465 km
  • Zapas paliwa: brak danych

Użytkownicy:Edytuj


Michał Iljin (dyskusja) 11:39, maj 15, 2020 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.