ZiŁ-131 (ros. ЗиЛ-131) - terenowy, 3-osiowy samochód ciężarowy konstrukcji radzieckiej, następca samochodu ciężarowego ZiŁ-157.

Terenowy samochód ciężarowy ZiŁ-131

Terenowy samochód ciężarowy ZiŁ-131 z wyciągarką i bezramową zabudową KUNG K-131 z systemem podtrzymywania życia. 1968 rok.

Na początku lat 60-tych XX wieku na wyposażenie Armii Radzieckiej trafiły jako podstawowy typ samochodu ciężarowo-terenowego samochody Ural-375D zastępując w tej roli starzejące się samochody ciężarowe ZiŁ-157, tym samym po raz pierwszy w historii Związku Radzieckiego (ZSRR) Zakład imienia Lichaczowa (ZiŁ) stracił swoją pozycję jedynego producenta samochodów ciężarowych dla wojska. W tym samym czasie w zakładzie ZiŁ w 1963 roku rozpoczęła się produkcja zupełnie nowego 2-osiowego cywilnego samochodu ciężarowego ZiŁ-130 na potrzeby gospodarki państwowej ZSRR. Na jego podstawie opracowano wojskową wersję oznaczoną jako ZiŁ-131 z napędem na wszystkie koła.

Terenowy samochód ciężarowy ZiŁ-131 podczas prezentacji w terenie

Konstrukcja ZiŁ-131 była typowa dla samochodów ciężarowych podobnie jak w poprzednich modelach ZiŁ-a. Samochód zbudowano w układzie jezdnym sześciokołowym z napędem na wszystkie koła (6X6). Z przodu pod wysuniętą maską umieszczono silnik benzynowy ZIŁ-131 o mocy 150 KM. Za silnikiem znajdowała się stalowa kabina kierowcy (szoferka) z panoramiczną szybą przednią. Za kabiną kierowcy umieszczono drewnianą z elementami stalowymi skrzynię ładunkową z otwieraną tylną burtą. W późniejszych modelach skrzynia ładunkowa była całkowicie metalowa. ZiŁ-131 był wyposażony w centralny system pompowania i kontroli ciśnienia kół (ciśnienie w oponach można było regulować w zakresie od 0,5 do 4,2 kg/ cm²). W porównaniu do poprzednika ZiŁ-131 posiadał większą nośność, wyższą prędkość, niższe zużycie paliwa na tonę przewożonego ładunku, mniejszy promień skrętu, bardziej komfortową kabinę oraz bardziej miękkie zawieszenie.

Urządzeniem myjąco-neutralizujące 8T311M wchodzące w skład systemu 9K72 "Elbrus" zabudowane na podwoziu samochodu ZiŁ-131

Terenowy samochód Ciężarowy ZiŁ-131 w podstawowej wersji skrzyniowej

Prototyp samochodu opracowano pod koniec 1956 roku, natomiast produkcję seryjną rozpoczęto w 1966 roku. Dużą część ZiŁ-131 przyjęto na wyposażenie Armii Radzieckiej w której używany był równolegle z samochodami Ural-375D jako uzupełniający typ samochodu ciężarowo-terenowego. Poza Związkiem radzieckim (ZSRR) używany był przez wojska Układu Warszawskiego w tym Ludowe Wojsko Polskie (LWP). Pojazd produkowano w wielu wersjach, oprócz podstawowej wersji skrzyniowej pojazd stał się podwoziem bazowym dla zabudów specjalistycznych jak np. wyrzutnia pocisków rakietowych BM-21 Grad, ciągnik siodłowy ZiŁ-131W, a następnie zmodernizowany ciągnik siodłowy ZiŁ-131NW, standardowe nadwozia furgonowe KUNG K-131 i K-131N, cysterny paliwowe, pojazd transportowo-załadowczy TZM dla pocisków rakietowych samobieżnego systemu przeciwlotniczego 2K12 Kub, żuraw samochodowy 9T31M, samochód pożarniczy AC-3.0-40. W lutym 1974 roku rodzina pojazdów ZiŁ-131 otrzymała Państwowy Znak Jakości. W 1986 roku konstrukcję samochodu poddano modernizacji montując zmodernizowany silnik gaźnikowy ZiŁ-131N. Od 1994 roku produkcję ZiŁ-131 zakończono w zakładzie w Moskwie w związku rozpoczęciem produkcji jego następcy, terenowego samochodu ciężarowego ZiŁ-4334. Samochód ZiŁ-131 wyróżniał się łatwością kierowania, dobrą zwrotnością oraz stabilnością ruchu. Produkcję ostatecznie zakończono w 2002 roku.

Terenowy samochód ciężarowy ZiŁ-131 z przyczepą w terenie

Informacje

Dane podstawowe:

Samochód pożarniczy AC-3.0-40 zabudowany na podwoziu samochodu ZiŁ-131

Dane techniczne:

  • Silnik: gaźnikowy, 8-cylindrowy ZIŁ-131 o mocy 150 KM
  • Skrzynia biegów: 5 biegowa, manualna
  • Pancerz: brak opancerzenia
  • Długość: 7,04 m
  • Szerokość: 2,50 m
  • Wysokość: 2,48/ 2,97 (z plandeką)
  • Prześwit: 0,33 m
  • Masa własna:  6 135 - 6 700 kg (różne źródła)
  • Masa całkowita: 10 185 kg
  • Prędkość maks.: 90 km/h
  • Zasięg: 630 - 850 km (rożne źrodła)
  • Zapas paliwa:  2 X 170 l (340 l)

Wersje:

  • ZiŁ-131 - podstawowa wersja. Produkowana w latach 1966 - 1986.
  • ZiŁ-131N - zmodernizowana wersja podstawowa. Wyposażona w zmodernizowany silnik gaźnikowy ZiŁ-131N lub też w silniki wysokoprężne ZiŁ-131N1 o mocy 105 KM lub ZiŁ-131N2 o mocy 132 KM. Produkowana w latach 1986 - 2002.
  • ZiŁ-131W - wersja ciągnik siodłowy. Wyróżniająca się skróconą ramą, zaprojektowana do holowania naczepy o masie całkowitej do 12 000 kg (w terenie do 10 000kg. Produkowana w latach 1968 - 1986.
  • ZiŁ-131NW - zmodernizowany ciągnik siodłowy. Produkowana od 1986 roku.
  • ZiŁ-131S - wersja do użytku na dalekiej północy. Wyróżniająca się kabiną z dodatkową izolacją termiczną, autonomicznym grzejnikiem, podwójnymi szybami, izolacją termiczną akumulatora, światłami przeciwmgielnymi, elementami gumowymi wykonanymi z gumy mrozoodpornej. Zaprojektowana do pracy w temperaturach do - 60° C. Produkowana w latach 1980 - 1986.

Użytkownicy:

Źródła:

Michał Iljin (dyskusja) 19:17, kwi 8, 2020 (UTC)IljinM.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.